- niska jakość produktów;
- sztywne ceny;
- źle zarządzane spółdzielnie;
- ograniczanie konkurencji;
- monopolizacja łańcuchów dostaw;
- nie sprzyja szukaniu innowacji;
- zyski niemal wyłącznie dla pośredników z bogatych krajów (10% dla producentów, 90% dla pośredników);
- niezmienna zła sytuacja biednych zaangażowanych w ten projekt;
- rozdźwięk między rzeczywistością, a propagandą pod szczytnym hasłem sprawiedliwego handlu;
- etykieta „Fair Trade” jest kolejnym zabiegiem marketingowym;

Zapraszam do całości artykułu oraz do dyskusji na portalu CIA.bzzz.net

Od siebie dodam sprawę zbyt wysokich cen produktów, które w „demokracji portfelowej”, są dostępne jedynie dla bogatszej części społeczeństwa, które w ten sposób może symbolicznie wykupić swoje sumienie od rynkowej rzeczywistości.

Wpis: Co jest nie tak z „Fair Trade”? pochodzi ze strony: Tomasso.pl