W obcej skórze
Kraj: Niemcy, Austria
Reżyseria: Angelina Maccarone
Rok produkcji: 2005
Czas trwania: 97 min

Fariba ucieka do Niemiec z Iranu, gdzie jej miłość do kobiety nie jest tolerowana. Podanie o azyl zostaje jednak odrzucone. Jej desperacki plan ma większą szansę powodzenie po samobójstwie jednego z jej znajomych. Fariba przejmuje jego tożsamość i korzysta z jego tymczasowego pozwolenia na pobyt. Zostaje wysłana na wieś. Chociaż jej pobyt tam wydaje się bezpieczny, w domu uchodźców musi zachować męskie przebranie. Jeden błąd może ujawnić prawdę. By móc zapłacić za sfałszowane dokumenty, kobieta podejmuje nielegalną pracę w fabryce, tam poznaje Annę. Kobiety spędzając ze sobą coraz więcej czasu niebezpiecznie się do siebie zbliżają. Z czasem Anna odkrywa prawdziwą tożsamość Fariby. Angelina Maccarone stworzyła wzruszający, prowokujący i poruszający do głębi film. Maccarone zadaje nim pytanie, o to, na ile człowiek skłonny jest zaryzykować w obronie swojej tożsamości, bezpieczeństwa, życia.

QUEER SARAJEWO FESTIVAL 2008
Kraj: Bośnia i Hercegowina / Bosnia nad Herzegovina
Reżyseria: Masa Hilcisin, Cazim Dervisevic
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 30 min

Pierwszy Queer Festival w Sarajewie (QFS) zaplanowano na datę 24-28 września 2008 roku, co niefortunnie zbiegło się z muzułmańskim świętym miesiącem – Rammadan. Miasto tolerancji i wielokulturowości uznało festiwal za pedalską prowokację, natomiast organizatorów wydarzenia określono importowanymi szumowinami. Rząd działał werbalnie, subtelnie, chuligani – brutalnie i fizycznie, i jedni i drudzy stali po ten samej stronie barykady – przeciwko festiwalowi. Policja znalazła się gdzieś pośrodku. Mimo sprzeciwów Festiwal odbył się, a w jego trakcie kilkanaście osób zostało rannych. Kolejne edycje festiwalu nie odbyły się, pozostało jednak pytanie o jakość demokracji w Bośni i Hercegowinie.

Jolly Fellows
Kraj: Rosja / Russia
Reżyseria: Felix Mikhailov
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 96 min

Oparta na faktach, choć kompletnie niewiarygodna historia życia wyjątkowych mężczyzn.
Akcja rozpoczyna się w Moskwie. Gwiazdy draq queen show zgadzają się na udzielenie wywiadu dziennikarce brukowca. W trakcie rozmowy padają proste pytania, kobieta pragnie dowiedzieć się, kiedy artyści zaczęli nadawać sobie żeńskie imiona (Rosa, Lyusya, Gelya, Fira i Lara), po czym wszyscy idą na kolację, w trakcie której rozmawiają na temat rodziców, kobiet, dzieci, pokazują zdjęcia partnerów, opowiadają o przeszłości i mówią o planach na przyszłość….

Transmisja
Kraj: Węgry / Hungary
Reżyseria: Roland Vranik
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 93 min

Gdy krajobraz opustoszał, życie zamarło. Kilka osób postanowiło pozostać w mieście. Trzech braci spróbuje utrzymać się przy życiu. Komputery, telewizory, telefony komórkowe i inne urządzenia telekomunikacyjne przestaną działać, ludzie zaczną odczuwać potworny ból izolacji. Bracia spróbują przezwyciężyć własne osobiste problemy, rozpoczną się poszukiwania alternatywnego stylu życia.

Biblioteka Pascala
Kraj: Węgry, Niemcy, Wielka Brytania, Rumunia / Germany,Hungary,UK, Romania
Reżyseria: Szabolcs Hajdu
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 105 min

Mona Paparu sama wychowuje swą trzyletnią córkę. Ze względu na konieczność wyjazdu za granicę musi zostawić dziecko pod opieką ciotki. Urząd Ochrony Dzieci odbiera jednak dziecko opiekunce. Po powrocie Mona musi zrelacjonować swój zagraniczny pobyt przed opiekującym się dzieckiem Urzędem. Film opowiada historię podróży kobiety, jej miłości i życia w zachodniej Europie, opisanych przez Monę Paparu. Biblioteka Pascala jest węgierskim kandydatem do nagrody Oscara w 2011 roku.

LISICZKI
Kraj: CZECHY, SŁOWACJA, IRLANDIA / CZECH REPUBLIC, SLOVAKIA, IRELAND
Reżyseria: Mira Fornay
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 83 min

Lisy opowiadają o zawiści i zazdrości dwóch sióstr, które są od siebie zależne, mimo wszystko darząc siebie wzajemną siostrzaną miłością. Film ukazuje prostą historię zdrady, odkupienia i przebaczenia. Kiedy Alzebata, au-pair z południowo-wschodniej Słowacji decyduje się na własne ryzyko zostać w Dublinie, sekret z jej przeszłości (o którym wie tylko jej siostra oraz jej irlandzki narzeczony Steve) ujawnia się, aby wydobyć na jaw prawdę o dwóch siostrach oraz prawdziwy powód przez który nigdy nie wyrwą się ze swojego domu.

GRANICA
Kraj: SŁOWACJA / SLOVAKIA
Reżyseria: Jaroslav Vojtek
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 72 min

Każda granica stworzona pomiędzy ludźmi przynosi tylko ból i cierpienie….
Slemence- wioska położona na Słowacko-ukraińskiej granicy, która została w 1945 roku, brutalnie rozdzielona na dwie części. Jedna przypadła Związkowi Sowieckiemu, druga Czechosłowacji. Sytuacja nie uległa zmianie do dzisiaj.
W 1945, kiedy Druga Wojna Światowa dobiegała końca, armia sowiecka włączyła w obręb bloku sowieckiego terytorium Czechosłowacji. Kolczasy drut, bezwzględnie rozciągnięty pomiędzy domami, podzielił nie tylko cmentarz i ziemię, ale najbliższe rodziny na wiele dekad. Granice były strzeżone przez żołnierzy z automatycznymi karabinami, a drut był pod napięciem…

Urlo, L
reżyseria: Tinto Brass
premiera: 1970
produkcja: Włochy
gatunek: Satyra

Przykład kina eksperymentalnego, które w 1970 roku zostało nominowane do nagrody na festiwalu filmowych w Berlinie. Film łamie konwencję, miesza wątki, plany czasowe. Pokazuje historie seksualnych orgii jako protest wobec działań wojennych w Wietnamie, a zarazem przejaw liberalizacji postawy młodych ludzi zafascynowanych ideologią dzieci kwiatów w końcu lat 60. XX w. Wolna miłość to według reżysera postawa polityczna, wyraz wolności do decydowania o sobie, buntu wobec tradycji i autorytetów.

Dzień, w którym Bóg odszedł
Kraj: Francja, Belgia / France, Belgium
Reżyseria: Philippe Van Leeuw
Rok produkcji: 2009
Czas trwania: 100 min

Ruandyjskie ludobójstwo pomnożyło ilość dobrych filmów, począwszy od dokumentu Podać rękę diabłu do Hotelu Ruanda, ale żaden z nich nie był aż tak osobisty, intymny i przerażający jak ten. Film jest czymś więcej niż to, na co wskazywałaby prosta fabuła. To nie tylko film o ofierze niewyobrażalnego okrucieństwa i zniewagi, ale także o dumnej i odważnej kobiecie, która pragnie przetrwać i podnieść się z szaleństwa, zdesperowanej i sterroryzowanej przez dręczące ją koszmary. Ruth Nirere podobnie jak Charlize Theron w Monster, Mickey Rourke w Zapaśniku czy Hilary Szwank w Nie czas na łzy aktualizuje jeden z tych inspirujących wykonań, w których trudno uwierzyć, że to, co właśnie oglądamy to tylko aktorski popis. Dzień, w którym Bóg odszedł jest zarazem inspirujący jak i przyprawiający o mdłości. Wykazuje się specyficznym podejściem, gdyż ludobójstwo oglądamy oczami jednego z bohaterów. Ten film zasługuje na miano nominacji do najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

Football Under Cover
Kraj: Niemcy / Germany
Reżyseria: David Assmann, Ayat Najafi
Rok produkcji: 2008
Czas trwania: 86 min

Marlene, członkini lokalnej drużyny futbolowej BSV AL-Dersimspor, dowiaduje sie o irańskich kobietach pasjonujących sie również tym sportem. Kobiety mają własną reprezentację narodową, ale nigdy nie miały szansy skonfrontować swoich sil z innym klubem na murawie. Chcąc to zmienić Marlene szuka sojuszników jakże szczytnej idei w Niemczech. Nie zraża się niepowodzeniami, widząc brak zainteresowania sprawą leci do Teheranu i tam rozpoczyna ciężką wędrówkę przez meandry irańskich instytucji. Mimo licznych niepowodzeń np.,, ciągłego przekładania daty spotkania, pogorszenia sytuacji politycznej, Marlene dąży do celu. Wydaje się, że im bardziej chce zrealizować marzenie, tym bardziej ono wynyka się z jej dłoni.

Strona oficjalna festiwalu:
http://www.cinergiafestival.pl/

Wpis: Filmy na XV Forum Kina Europejskiego „Cinergia” pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Książka, podzielona na trzy części, pokazuje, jak postulaty demokracji uczestniczącej stosowane są w samorządach (budżety partycypacyjne), zakładach pracy (demokracja pracownicza) oraz sądownictwie (sprawiedliwość naprawcza). Rafał Górski przedstawia demokrację uczestniczącą nie tylko w teorii, ale również w praktyce. Odwołując się do przykładów zarówno z zagranicy (m.in. Porto Alegre w Brazylii), jak i z Polski (gmina Zabierzów pod Krakowem), opisuje i analizuje procedury demokracji uczestniczącej. Książka jest więc nie tylko przyczynkiem do dyskusji na temat ustroju demokratycznego, ale również świetnym poradnikiem dla tych, którzy zamiast oczekiwać, aż lepszy świat stworzą politycy i urzędnicy, sami chcieliby wprowadzić demokrację uczestniczącą w życie.

Pobierz:
Rafał Górski – Bez państwa. Demokracja uczestnicząca w działaniu [PDF]

O AUTORZE
Rafał Górski (ur. 22 września 1973 r. w Krakowie, zm. 4 lipca 2010 r. tamże) – publicysta, działacz ruchów ekologicznych i antywojennych, członek Federacji Anarchistycznej. Wydał książkę „Demokracja uczestnicząca w samorządzie lokalnym” (Bractwo Trojka, Poznań-Kraków 2003), jest współautorem i redaktorem monografii „Anarchosyndykalizm. Strajki, powstania, rewolucje 1892-1990″. (Inicjatywa Pracownicza, Poznań – Kraków 2006). Mieszka w Krakowie. W listopadzie 2006 roku u Rafała Górskiego zdiagnozowano raka. Dochód z książki „Bez państwa” przeznaczony zostanie na jego leczenie.

O SERII „LINIA RADYKALNA”
Celem „Linii Radykalnej” jest wprowadzenie do dyskusji na temat społeczeństwa, polityki, ekonomii i kultury głosów marginalizowanych lub pomijanych. Punktem wyjścia dla twórców serii jest światopogląd wolnościowy i perspektywa niezależnego aktywizmu. Interesują nas kwestie istotne dla współczesnej Polski, ale także sprawy o uniwersalnym znaczeniu: laicyzm, nacjonalizm, migracje, ekologia, feminizm, konsumpcja, praca, życie codzienne, przestrzeń publiczna, demokratyzacja i wiele innych Cechą wyróżniającą przedstawiane autorki i autorów – najnowszych, klasyków, jak i tych „źle obecnych” – jest przede wszystkim radykalne zakwestionowanie obowiązującego status quo.

Wpis: Rafał Górski – Bez państwa. Demokracja uczestnicząca w działaniu [PDF] pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Proszę zwrócić uwagę, że większość z 21 postulatów sierpniowych miało charakter ekonomiczny. Owszem, pojawił się jeden czy dwa postulaty odnoszące się do wolności słowa, ale większość dotyczyła takich kwestii, jak podwyżki, nadążanie płac za wzrostem cen etc. To były tak naprawdę egalitarne, wręcz socjalistyczne postulaty. Dziś, patrząc z perspektywy, można powiedzieć, że zryw 1980 roku nie był zrywem wolnościowym, ale walką o wprowadzenie prawdziwego, oddolnego socjalizmu, w którym ludzie mieliby rzeczywisty wpływ na to, co się dzieje w gospodarce, wpływ na własne zakłady pracy. Osiągnięciem tamtego okresu nie była zmiana ustroju państwa, a jedynie rejestracja sprawnie działającego, niezależnego związku zawodowego, a ten z definicji walczy o cele ekonomiczne.

Myślę również, że większość przystępowała do związku z powodów konformistycznych, dlatego, że wszyscy tak robili. Nie wiązała się z tym jakaś szczególna aktywność. A już na pewno nie mieli ochoty obalać systemu czy nawet walczyć z nim.

Pamięć o tamtych czasach zachowujemy dzięki archiwalnym zdjęciom czy filmom. Na nich rzeczywiście widzimy tłumy idące w demonstracjach, razem śpiewające niepodległościowe pieśni, ale to tylko chwile uniesień. Czy z tym wiązało się zjednoczenie? Poczucie wspólnoty w tym jednym, konkretnym momencie – tak. Zjednoczenie 10 milionów ludzi, którzy mieliby stać się wspólnotą – nie. To nadinterpretacja taka sama jak ta, że Polacy są społeczeństwem katolickim. Nawet jeśli ponad 40 procent deklaruje się jako osoby wierzące i chodzące do kościoła, to jeśli zapytać je o wiarę w niepokalane poczęcie czy w istnienie diabła – czyli tak naprawdę dogmaty wiary – trudno uzbierać choćby kilka procent.

Członkowie pierwszej „Solidarności” odeszli od swoich postulatów. To, co się stało ze związkiem po roku 1989, było analizowane wielokrotnie – pisał o tym Karol Modzelewski, pisał David Ost, wskazujący, jak liderzy związku zawodowego stawiającego lewicowe postulaty doprowadzili do wprowadzenia w Polsce dzikiego kapitalizmu. [...] W 1980 roku można było naprawdę wiele rzeczy wynegocjować, jednak „Solidarność” wybierała rozwiązania konfrontacyjne. Używanie strajku jako elementu szantażu wobec władzy ograniczyło pole do rozmów i doprowadziło ostatecznie do wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. To, niestety, przejaw naszej mentalności. Współczesne badania psychologiczne wykazują, że ci z nas, którzy nie akceptują zastanego porządku społecznego, częściej przejawiają wiarę w życie jako grę o sumie zerowej: jeśli my wygrywamy, to nasz rywal musi przegrać, jeśli nam się coś nie udaje, to dlatego, że ktoś zyskuje naszym kosztem. Porozumienie, współpraca, wspólne szukanie rozwiązań obustronnie korzystnych przy takim podejściu nie jest możliwe. I jeśli w ten sposób myślimy również o życiu publicznym, to konfrontacja musi być naturalnym sposobem rozwiązywania wszelkich sporów. Tak też zapewne było przez 16 miesięcy między sierpniem 1980 a grudniem 1981 roku.

Nie zapominajmy, że Okrągły Stół był inicjatywą rządową. To nie było tak, że to „Solidarność” wyciągnęła rękę do negocjacji. To osoby wierzące w porozumienie i potrafiące rozwiązywać sytuacje konfliktowe, takie jak prof. Janusz Reykowski, odegrały zasadniczą rolę w doprowadzeniu Okrągłego Stołu do szczęśliwego finału. Wydaje mi się, że „Solidarność” miała piękny początek w 1980 roku, a potem zbyt dużą rolę zaczęły odgrywać ambicje polityczne jej liderów.

Sięgając po władzę w roku 1989, przywódcy „S” zapomnieli o tym, o co walczyli dziewięć czy osiem lat wcześniej. Szokowe wprowadzenie kapitalizmu i bierna postawa działaczy związkowych, którzy mało skutecznie bronili pracowników, także w zakładach pracy, sprawiły, że szeregi związku zaczęły topnieć. Dziś, w 20 lat po transformacji, Polska znacznie bardziej niż w 1980 r. jest krajem, w którym obserwujemy narastające rozwarstwienie społeczne. Ale ludzie przestali wierzyć w skuteczność związków zawodowych. Nie wierzą, że to właśnie one są w stanie im pomóc. Jeśli dodamy do tego fakt, iż w wielu zakładach pracy jest problem z zarejestrowaniem związku, to mamy odpowiedź na pytanie, dlaczego są one dzisiaj słabe.

Wpis: Co z tą „Solidarnością”? pochodzi ze strony: Tomasso.pl

W sprawach społeczno-ekonomicznych Kaczyński obiecuje więcej. „Bogactwo dla wszystkich” brzmi zachęcająco, nawet jeśli jest tylko „skrótem semantycznym”. Bo rozwarstwienie jest już w Polsce za duże jak na europejskie standardy. I od lat szybko rośnie.

Problem w tym, że to rząd Kaczyńskiego zrobił w ostatniej dekadzie najwięcej, by ono szybko rosło. To Jarosław Kaczyński postawił na czele ministerstwa finansów anarcholiberalną Zytę Gilowską. To ona przygotowała i głosami PiS przepchnęła w Sejmie znoszącą trzeci próg podatkowy reformę PIT, która najlepiej zarabiającym Polakom dała prezent wartości kilkunastu tysięcy rocznie, a zarabiającym najgorzej nie przyniosła praktycznie nic. To Zyta Gilowska, rząd Jarosława Kaczyńskiego i posłowie PiS przeforsowali obniżkę składki rentowej, na której dobrze zarabiający znów zyskali tysiące, a najbiedniejsi grosze.

Obie te PiS-owskie reformy przekierowały wielki strumień pieniędzy od biednych do bogatych. Kilkadziesiąt miliardów rocznie, które zostały na kontach zamożniejszych, państwo musi sobie gdzieś odbić. A odbija sobie, tnąc wydatki społeczne lub się zadłużając, co ma podobny skutek, tyle że przesunięty w przyszłość.

Hipokryzję PiS-owskiego „solidarnego państwa” najlepiej pokazało jednak zniesienie podatku spadkowego. Był to największy prezent, jaki mogli od władzy otrzymać polscy oligarchowie, z którymi PiS propagandowo walczył. Bo przeciętni Polacy od czasów Gierka mogli – jak niemal wszędzie na świecie – bez podatku dziedziczyć lub przekazywać najbliższym mieszkania, domki, oszczędności.

PiS rozszerzył to prawo na wielkie fortuny. Najbogatsi zyskali na tym dziesiątki lub setki milionów. A najbiedniejsi – nic. Takiej reformy nigdy nie forsowali radykalni polscy ultraliberałowie. Nie próbowali jej nawet Reagan i Thatcher. Bo ona jest nie tylko niemoralna, ale też ekonomicznie szkodliwa.

Można by pomyśleć, że było to już kilka lat temu, więc może PiS się zmienił. Nie zmienił się. Kilka miesięcy temu tę samą Zytę Gilowską, która symbolizowała ultraliberalną politykę PiS, prezydent Lech Kaczyński mianował do Rady Polityki Pieniężnej.

Jarosław Kaczyński w Łodzi mówił do swoich wyborców:

Nie polityka dla bogatych, a bogactwo dla wszystkich – to jest nasza idea.

W rzeczy samej ;)

Wpis: „Bogactwo dla wszystkich”, według PiS’u pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Zabrakło w tym wszystkim społecznej samby, która wzorem argentyńskiej rewolty z 2001 roku, wybijałaby na garnkach i patelniach rytmy, z przewodnim hasłem: „Precz z nimi wszystkimi!”.

Co ciekawe, premier Silvio Berlusconi przeżył już podobny atak kilka lat temu w Rzymie, gdy młody mężczyzna uderzył go statywem kamery, raniąc go w głowę.

Do trzech razy sztuka?

P.S. Dla tych, którzy nie mieli okazji zasmakować politycznej sprawiedliwości, polecam dwie gry, w których można pobić Włoskiego premiera:
http://www.pictogame.com/en/play/game/UHxU76rUHgjP_picchia-berlusconi
http://www.berlusconi-game.com/

Wpis: Sprawiedliwość demokracji we Włoszech pochodzi ze strony: Tomasso.pl

NieKasuj.pl podczas jednej z akcji, na jednym z przystanków na Psim Polu. (fot. Tomasso)

Wiadomości/dyskusje:
Niekasuj.pl: Chcemy darmowej komunikacji (Gazeta Wyborcza)
Darmowe tramwaje – ani utopia, ani piękna (Gazeta Wyborcza)
Tramwajem po Wrocławiu za darmo? Piękna utopia (Gazeta Wyborcza)
Jednak możliwe jest miasto przyjazne wszystkim (Gazeta Wyborcza)
Wprosili się z zaproszeniem dla prezydenta (Gazeta Wyborcza)
Kontrolerzy MPK umundurowani, ale nie wszyscy (Gazeta Wyborcza)
Niekasuj.pl, czyli dzień bez lusterka (Gazeta Wrocławska)
Wrocławianie walczą o darmową komunikację (DlaStudenta.pl)
Dzień bez biletu przez cały rok! (MMWroclaw.pl)
Bezpłatna komunikacja, czyli nie płacę, ale wymagam… (Wiadomosci24.pl)
„Nie kasuj biletu!” Pora na strajk pasażerów? (GŁOSUJ) (Pardon.pl)
Wrocław: NieKasuj.pl na zebraniu Rady Miejskiej (Centrum Informacji Anarchistycznej)
„Nie kasuj biletu!” Pora na strajk pasażerów? GŁOSUJ! (Centrum Informacji Anarchistycznej)
Wrocław: Kolejna akcja niekasuj.pl (Centrum Informacji Anarchistycznej)
Gazeta Wyborcza o akcji niekasuj (Centrum Informacji Anarchistycznej)
Wrocław: Kampania na rzecz darmowej i sprawnej komunikacji miejskiej (Lewica.pl)
Akcja niekasuj.pl (Nacjonalista.pl)
Bunt wrocławian: chcą darmowych autobusów (Dziennik.pl)
Bezpłatna komunikacja miejska we Wrocławiu? (dolnoslazacy.pl)

Foto:
Kolejna akcja NieKasuj.pl
Niekasuj.pl na zebraniu Rady Miasta Wrocław

Info:
NieKasuj.pl
Samorzadny-Wroclaw.pl
ZSP Wrocław

Wpis: NieKasuj.pl, czyli przegląd mediów pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Wrocław zaoferował największą pomoc finansową dla korporacji, prześcigając takiej kraje jak Egipt, czy Rumunia. Z naszych podatków rząd przeznaczy 115 milionów złotych w ramach „wsparcia”. Korporacja bez mrugnięcia okiem wyciągnęła ręce w kierunku socjalnego parasolu ekonomicznego państwa. IBM otrzyma od swoich politycznych partnerów zwolnienia podatkowe (teren Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej), oraz szkolenia dla nowych pracowników i zakup sprzętu biurowego i komputerowego.

Iluzję zwycięstwa dostali „wolni strzelcy”, czyli absolwenci informatyki, którzy na tanich stażach będą brać udział w wyścigu szczurów o prominentne posady w korporacji. My, podatnicy do tego dopłacimy, także z uśmiechem na ustach.

Prezydent Wrocławia, Rafał Dutkiewicz obawia się, że korporacja IBM po kilku latach może odlecieć do kolejnego raju, który przebije Polskę w rozdawaniu publicznych pieniędzy oraz zaoferuje swoich najlepszych studentów za pół darmo.

Nasuwa się pytania, co z potrzebami społecznymi, które nie zamierzają się poddać prawom rynku? Co z wykluczonymi z rynkowej ruletki? Odpowiedź jest prosta. Oni już zapłacili i oczekiwać od władz miasta nic nie powinni. Rafał Dutkiewicz nie zamierza inwestować w „element”, który nie przyniesie zysków inwestorom oraz władzom miasta. Statystyki gospodarcze od tego nie urosną. Sukces w gospodarce kapitalistycznej należy się tylko ludziom biznesu i władzy z wielkimi jajami

Przed Wrocławiem największa inwestycja w dziejach – Mistrzostwa Europy w piłce nożnej „Euro 2012”, na której establishment zarobi kolejne miliardy do podziału oraz dodatkowo pomnoży zyski z inwestycji, pod przykrywką społecznego konsensusu. Pieniądze publiczne, które władza powinna przeznaczyć na cele społeczne: rozwój infrastruktury miejskiej, komunikację zbiorową, publiczne placówki (szpitale, szkoły, biblioteki, przedszkola itp.), pomoc socjalną dla coraz szerszej liczby biednych, zostaną przetransferowane w prywatny kapitał, partycypując zyski między wpływowymi grupami interesów.

Co z eksternalizacją* kosztów społecznych? O tym się nie mówi. Władza nie chce niewygodnego dialogu z „elementem”, o czym mogliśmy się przekonać w czwartek, chcąc spotkać się z prezydentem Wrocławia, Rafałem Dutkiewiczem w sprawie usprawnienia komunikacji miejskiej. Dla aktywnych politycznie obywateli, którzy nie posiadają układów w świecie władzy, pozostaje polityka represyjna państwa oraz ignorancja mediów.

Wpis: IBM a polityka społeczna Wrocławia pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Widzę, że mocno „siedzisz” w polityce. Czy termin Babilon, babiloński system, oznacza dla Ciebie coś konkretnego w dzisiejszej rzeczywistości? Gdzie go dzisiaj dostrzegasz?
Babilon – to świat, który oparty jest na wyzysku, na podziałach wszelkiej maści, na terrorze i głupocie. Babiloński system – system ucisku i wyzysk, to że jacyś ludzie pracują za jakieś ochłapy, a nie godną płacę, to że ludzie muszą emigrować za chlebem za granicę itp. Dla mnie Babilon to czyste zło! A jego przejawów ciężko nie zauważyć. Babilon to ciężki rasizm, prześladowanie ludzi za ich wyznanie, to że są obywatele pierwszej i drugiej kategorii, że rządy nie zajmują się w ogóle losem obywateli, to że w ludziach w większości przypadków zostało bardzo mało duchowości. Cały świat zachodni oparty na kulturze, której korzenie tkwią w starożytnej Grecji i Rzymie dla mnie jest Babilonem. Wiesz, pierwotne kultury Afryki, Ameryki, Azji i naszych przodków Słowian i Celtów traktowane są przez dzisiejszych ludzi jako prymitywne, a tymczasem są to kultury, które potrafią żyć w zgodzie z naturą i świetnie radzą sobie bez tego wszystkiego co oferuje im tzw.pierwszy świat. Natomiast ludzie uznawani za cywilizowanych, okazuje się, że nie radzą sobie z tym co stworzyli. Nie znaczy to żeby odrzucić wynalazki, które ułatwiają życie, tylko żeby te wynalazki nie stały się dla nas nadrzędnymi sprawami. Bless.

[Posłuchaj mp3] Bas Tajpan – Inwazja

A u nas, w Polszcze, Babilon to bardziej prawa czy lewa strona? IV-ta. III-cia. czy PRL? Pytam o dzisiejszą tzw.debatę polityczną.
Cała polityka to Babilon! PRL to jakiś paranoiczny okupacyjny reżim, ukryty pod sloganamii robotniczo-chłopskiego populizmu. Babilon (!), III RP – korupcja, sprzedawania kraju, rozkradanie go przez oficjeli rządowych. Babilon (!), IVRP – Hańba, Paranoja, Dyktatura, ciemnogród Babilon !!! Jestem absolutnym przeciwnikiem politykierstwa które uprawiają nasze „elity” rządowe.

No, ale jak się ludzie mają zorganizować do życia? Przecież politycy wmawiają nam, że bez nich się nie da.
Wiesz, społeczeństwo naszych przodków zorganizowane było w sposób totalnie demokratyczny, były wybory, wszyscy wobec prawa i siebie nawzajem byli wolni, a nikt nie potrzebował tego diabelskiego pomiotu jakim są politycy. A co do organizacji życia – świetnym przykładem jest społeczeństwo słowiańskie, na serio polecam poczytać na ten temat bo to nasza tradycja, a wiesz Korzenie i Kultura.

[Posłuchaj mp3] Bas Tajpan – Oddajcie nam

Ale jak żyć dzisiaj? Jak żyć ludziom „szarym”, normalnym – bez siły, wiary, która by ich prowadziła? Cały świat do którego dążymy bogaci się materialnie. Z drugiej strony kościół mówi, że on ma monopol na „bardziej być niż mieć”. A tu nagle pojawia się OBCY – ktoś, kto mówi o sobie Rastafarianin. Ze niby on ma patent. Jak uwierzyć?
Bracie nie posiadam żadnego patentu na mówienie ludziom jak mają żyć. Mówię tylko, że odkąd Ja odkryłem Drogę RASTA żyje mi się lepiej i że ta Droga sprawdza się w moim przypadku. Nie chcę nikomu narzucać stylu życia, ani Drogi. Wielu było takich w historii, którzy mieli patent na ulepszanie ludzkiego życia i albo okazali się tyranami, a ich Droga okazała się pasmem tragedii, albo ich słowa i nauka zostały wypaczone (Jezus Nazarejczyk), a ktoś zrobił z ich nauk (patrz „Apostoł” Paweł) „komercyjną” propagandę (kościół Rzymski).

[Posłuchaj mp3] Bas Tajpan – To to

A demokracja to mniejsze, czy większe zło wobec totalitaryzmu? Jak żyć w społeczeństwie? Jesteśmy zwierzętami stadnymi.
Demokracja, jak to z definicji wynika to władza ludu, to znaczy że ogół narodu decyduje o tym kto rządzi, więc z definicji demokracja jest dobra, natomiast korzystanie z jej dobrodziejstw to już inna sprawa. A jak żyć dzisiaj? Wydaje mi się, że zgodnie w własnym sumieniem.

BAS TAJPAN

Pochodzi z Dabrowy Górniczej. Swoja przygode z muzyka rozpoczal w dabrowskim skladzie hip hopowym Batalia (ich utwory mozna znalezc na skladankach Magazynu Klan).Nastepnie wspólpracowal z Jajonaszem (kilka podziemnych produkcji oraz Nie Jestem Kurwa Biznesmenem na skladaku Dj Volta), IGS`em (nagrane razem z Gutkiem- To co mozesz dac, Protest, Wybory), szerszej publicznosci znany wlasnie z owych nagran. Obecnie wspólpracuje z Ushat Sond System (z BenJAHminem I jako ABBABAJAH I) oraz Dj Feel X w ramach Dj Feel X Sond System (Grubson, Meter).Bas nagrywa swoja solowa plyte dla Sila Z-pokoju Version Records.

http://www.myspace.com/bastajpan

Wpis: bas tajpan – polityczne zaangażowanie pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Fakty, które przedstawił Janusz Kaczmarek są porażające. Wynikają z nich cięzkie oskarżenia przeciwko Zbigniewowi Ziobrze, który miał zbierać informacje o politykach, w tym byłym prezydencie Lechu Wałęsie i jego synu Jarosławie pod zarzutem „prania brudnych pieniędzy”. Informacje był także zbierane na liderów Platformy Obywatelskiej – Donald Tusk, Grzegorz Schetyna, Konstanty Miodowicz i Mirosław Drzewicki, oraz szefa PSL Waldemara Pawlaka. Wszyscy oni znaleźli się na celowniku. Nie pominięto również prezydenta Lecha Kaczyńskiego oraz jego rodziny – choć ten fakt wydaje się mniej prawdopodobny.

Kaczmarek wyjawniając niewygodne fakty, wspomniał o poleceniu Ziobry, który polecił prokuraturze i służbom, poszukiwanie w archiwach dowodów na nielegalne działania mediów: Polsatu, TVN, Agory. Ziobro także chciał podsłuchiwać dziennikarzy. Chodzi o Macieja Dude z „Rzeczpospolitej” oraz Wojciecha Chuchnowskiego z „Gazety Wyborczej”.

Zbigniew Ziobro:

Nie mogę wykluczyć, że mogą być prowadzone działania wobec osób ze środowisk medialnych.

Kaczmarek obciążył Ziobrę faktem manipulacji mediami. Podobno Minister (nie)Sprawiedliwości dysponował trzema komórkami (Kaczmarek podał ich numery), którymi telefonował do dziennikarzy, by „wznowić” sprawy, których nie chcieli podjąć prokuratorzy, bo mogły się przedawnić. Potem organizował konferencje prasowe i prokuratura musiała rozpocząć śledztwo na podstawie doniesień prasowych. Jednym z przykładów jest Aleksander Kwaśniewski i jego przedawniona sprawa wykształcenia.

Podsumowując:
- Ziobro osobiście steruje śledztwami w których występują politycy opozycji
- każe zakładać posłuchy dziennikarzom i politykom
- insiruje śledztwa przeciwko wrogom politycznym PiS i nielubianym przez siebie członkom własnej partii.

Janusz Kaczmarek:

Jestem sam przeciwko całemu aparatowi państwa i dlatego liczę na komisję śledczą.
Teraz mamy moje słowo przeciwko ich słowu. Tylko komisja śledcza będzie mogła zweryfikować to, co mówię, sprawdzić bilingi, dokumenty, szczegóły śledztw. Poza tym, co innego mówić na konfewrencji prasowej, siedząc obok swojego przełożonego, a co innego zeznawać pod odpowiedzialnością karną ze składanie fałszywych zeznań.

Kaczmarka próbował uciszyć ze skandalicznym skutkiem marszałek Ludwik Dorn. Najpierw wrzucał wnioski opozycji do szuflady, a następnie chciał zablokować sejmową komisję ds.służb specjalnych. Jak widać, PiS panicznie boi się ujawnienia kompromitujących faktów.

Dosyć ciekawym graczem jest także Wassermann, który nie przytakuje Ziobrze. Koordynator ds.służb specjalnych jako jeden z kręgów władzy, nie mówi , że Janusz Kaczmarek kłamie.

Czy zarzuty te okaża się prawdą, a prawicowy rząd skompromituje się w oczach opini publicznej, pokaże czas. Jedno jest pewne: IV RP upada.

Wpis: Upadek IV RP pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Nie sądzę, by kiedykolwiek w ciągu ostatnich stu lat zaufanie do partii i polityków było tak małe. Ludzie czują się odizolowani od polityki, w cyniczny sposób myślą o motywach polityków. Tak jak w innych krajach udział obywateli w polityce spada od lat, co nie oznacza, że ludzi nie interesuje polityka. Są zainteresowani i to bardziej niż kiedyś. Ale wiara w istniejące instytucje, system partyjny jest bardzo mała.

Blair miał katastrofalny zwyczaj manipulowania mediami i opinią publiczną. Stale koncentrował się na sposobie prezentowania rządu, co stopniowo spowodowało, że społeczeństwo, które 10 lat wcześniej tak w niego uwierzyło, niebywale zniechęciło się do Blaira.

Jest jednak także drugi, prostszy powód. W polityce chodzi o to, kto kontroluje państwo i co to państwo robi. A państwo w ostatnich dziesięcioleciach coraz bardziej się wycofywało, oferowało coraz mniej opieki społecznej, prywatyzowało przemysł, usługi. Państwo robi dla ludzi coraz mniej, więc jest coraz mniej obecne w świadomości.

CIEKAWOSTKA
Zyski stu wielkich spółek z indeksu Financial Times Stock Exchange, FTSE100 gwałtownie poszły w górę: w tej chwili są siedmiokrotnie wyższe niż w 2002 roku. Bogaci stali się jeszcze bardziej bogaci, a biedni – biedniejsi. W rękach 1% najbardziej uprzywilejowanych członków społeczeństwa znajduje się 25% bogactw kraju, gdy na 50% najmniej uprzywilejowanych przypada ich 6%.

Na 60 milionów mieszkańców Wysp 11 milionów żyje w biedzie. Według raportu Funduszu Narodów Zjednoczonych Pomocy Dzieciom (UNICEF), pod względem poziomu życia dzieci Wielka Brytania znajduje się na ostatnim miejscu z badanej grupy 21 krajów należących do Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Dla zaniedbanej ludności przedmieść wielkich miast sprawiedliwość społeczna jest odległym i coraz trudniejszym do zrealizowania marzeniem.

Wpis: Zainteresowanie społeczne INNĄ polityką pochodzi ze strony: Tomasso.pl