W dobie neoliberalnej globalizacji, coraz nowocześniejszych technologii, które coraz subtelniej trawią umysły zniewolonego społeczeństwa, zniszczenie centralnego systemu zarządzania naszą świadomością, staje się prawdziwym wyzwoleniem. Marsjanin Merdano wraz z alterglobalistami, oraz synem prezesa korporacji, wyłączają otaczający nas technologiczny przekaz.

Bajka, na początku wydaje się dość nudna i głupia, z czasem coraz bardziej wciąga – co więcej – zaczynamy utożsamiać się z „prawem zemsty”, które wymierza sprawiedliwość, za globalne zniewolenie oraz instrumentalne wykorzystanie jakości życia społeczeństwa, do zawładnięcia światem przez międzynarodową korporację. Obraz argentyńskiego animacji, polecam w szczególności tym, którzy nie trawią po ciężkim dniu zbyt ciężkich filmów, a chcą po prostu odprężyć się przy anarchistycznym, satyrycznym poczuciu humoru.

Animowany obraz otrzymał Nagrodę Publiczności na MFF w Sitges 2002, pokazywany był również na wielu innych festiwalach: MFF San Sebastan 2002, Festiwal Nowego Kina Latynoamerykańskiego – Hawana 2002, MFF Mar del Plata 2003, MFF Berlin 2003.

Mercano, el marciano
film animowany
Argentyna, 2002, 68 min

Wpis: Marsjanin Mercano – marsjańska rewolucja na ziemii pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Dowiadujemy się, że przemysł naftowy eksploatując bogate w ropę tereny, spowodował katastrofę humanitarną. Brak czystej wody pitnej, zanieczyszczenie żywności, powietrza, wody, gleb uprawnych, wpłynęło ostatecznie na jakość życia społeczności lokalnych.

Od początku lat 60. zyski z wydobycia ropy naftowej w tym regionie sięgnęły ok. 600 miliardów dolarów. Pomimo tego, większość mieszkańców Delty Nigru żyje w ubóstwie (m.in. poprzez utratę źródeł utrzymania, brak wsparcia rządu). Skorumpowani politycy, neoliberalna „elastyczność norm” środowiskowych oraz socjalnych, powoduje, że Shell jak i inne korporacje, mogą czuć się bezkarne. Wszelkie nakazy sądowe, przeciągane są w nieskończoność, a protesty społeczności lokalnych, w zakłamany sposób ignorowane oraz krwawo tłumione.

W filmie niestety, nie dowiedzieliśmy się nic o zamordowaniu nigeryjskiego pisarza i ekologa Kena Saro-Wiwy, finansowaniu przez korporację junty wojskowej oraz sił bezpieczeństwa, poparciu dla brutalnych represji, które rząd Nigerii stosował w latach 90. wobec członków Ruchu na rzecz Przetrwania Ludu Ogoni (MOSOP). Jednak pomimo pominięcia tych faktów, film bardzo dobrze ukazuje walkę społeczności lokalnych nie tylko u siebie, ale również na arenie międzynarodowej. Nigeria, jako czołowy producent ropy w Afryce, poprzez naciski lokalnych grup społecznych oraz organizacji praw człowieka, została dostrzeżona przez międzynarodowe media oraz światową opinię publiczną.

26 lutego (piątek), wrocławski oddział Amnesty International w ramach kampanii „Oczyść Deltę Nigru!”, planuje przeprowadzić uliczną pikietę informacyjną o sytuacji w Nigerii oraz zbieranie podpisów pod petycją do władz Shella o usunięcie zanieczyszczeń z Delty Nigru. Więcej informacji wkrótce na WSA.org.pl

KAMPANIA:
„Oczyść Deltę Nigru!”
Ken Saro Wiwa

ARTYKUŁY:
Raport Amnesty International: Ropa, ubóstwo, Delta Nigru
Shell w Nigerii
Odpowiedzialność korporacji

NEWS:
Nigeria: Ataki na Shell i Chevron
Walka irlandzkich farmerów z firmą Shell
Shell zapłaci za zbrodnie w Delcie Nigru
Irlandia: Protest przeciw Shell
Akcje przeciw Shell w Irlandii i Anglii
Dublin: Blokada głównej siedziby Shella
Bronimy Tybetu – reklamując ludobójczy koncern SHELL…..

Wpis: „Poison Fire” w ramach kampanii „Oczyść Deltę Nigru!” pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Uwaga!
Film otwierasz na własne ryzyko. Nie odpowiadam za zrycie bani.

Biorąc pod uwagę, że na Państwa domenie została umieszczona bez naszej zgody piosenka nagrana przez naszych pracowników 4 lata temu na wewnętrzne spotkanie integracyjne, przeznaczona wyłącznie do użytku wewnętrznego naszej Spółki (nie stanowiąca reklamy zewnętrznej) wzywamy do natychmiastowego usunięcia materiału i podjęcia wszelkich kroków, tak aby w sieci nie widniały treści naruszające prawo do ochrony wizerunku naszych pracowników.

Rozpowszechnianie wyżej wymienionej piosenki, stanowiącej materiał wewnętrzny Spółki narusza wizerunek naszych pracowników. Zgodnie z art.81 ust 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Tym samym naruszone zostały dobra osobiste naszych pracowników podlegające ochronie prawnej przewidzianej m.in. przez art. 23 i 24 kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym wnosimy jak na wstępie, tj do natychmiastowego usunięcia piosenki z sieci internetowej.

W razie niezastosowania się do niniejszego wezwania zastrzegamy możliwość podjęcia wszelkich możliwych kroków prawnych, nie wyłączając drogi sądowej.

Dorota Patejko
Dyrektor ds. Komunikacji

Update 2:
Jest także druga piosenka o Auchan, wykonana także zapewne przez pracowników tej sieci.

Wpis: 10+1, czyli korporacyjna Oda do radości pochodzi ze strony: Tomasso.pl

„Google z pewnością jest bardzo przydatny, ale także zbyt dociekliwy”, komentuje niemiecka gazeta „Der Spiegel”.

Google wykorzystuje swoją potęgę przede wszystkim do wyrafinowanego marketingu. Im więcej wie o użytkownikach sieci, tym bardziej dopasowane oferty reklamowe może im wcisnąć. Drugi niepokój może wzbudzać kwestia współpracy Google z rządem USA. Robert David Steele – były oficer wywiadu, stwierdził, że korporacja współpracuje z tajnymi służbami USA, wśród których znajduje się również CIA. Współpraca korporacji z rządami w imię „wyższych celów”, nie są znane od dziś (m.in. interesy IBM z nazistowskimi Niemcami w czasie II Wojny Światowej). Co ciekawe, dyrektor generalny Google’a Eric Schmidt jest jednym z najważniejszych doradców prezydenta-elekta Baracka Obamy.

Poniżej dwa krótkie filmy prezentujące politykę Google.

Wpis: Google – Wielki Brat pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Wrocław zaoferował największą pomoc finansową dla korporacji, prześcigając takiej kraje jak Egipt, czy Rumunia. Z naszych podatków rząd przeznaczy 115 milionów złotych w ramach „wsparcia”. Korporacja bez mrugnięcia okiem wyciągnęła ręce w kierunku socjalnego parasolu ekonomicznego państwa. IBM otrzyma od swoich politycznych partnerów zwolnienia podatkowe (teren Wałbrzyskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej), oraz szkolenia dla nowych pracowników i zakup sprzętu biurowego i komputerowego.

Iluzję zwycięstwa dostali „wolni strzelcy”, czyli absolwenci informatyki, którzy na tanich stażach będą brać udział w wyścigu szczurów o prominentne posady w korporacji. My, podatnicy do tego dopłacimy, także z uśmiechem na ustach.

Prezydent Wrocławia, Rafał Dutkiewicz obawia się, że korporacja IBM po kilku latach może odlecieć do kolejnego raju, który przebije Polskę w rozdawaniu publicznych pieniędzy oraz zaoferuje swoich najlepszych studentów za pół darmo.

Nasuwa się pytania, co z potrzebami społecznymi, które nie zamierzają się poddać prawom rynku? Co z wykluczonymi z rynkowej ruletki? Odpowiedź jest prosta. Oni już zapłacili i oczekiwać od władz miasta nic nie powinni. Rafał Dutkiewicz nie zamierza inwestować w „element”, który nie przyniesie zysków inwestorom oraz władzom miasta. Statystyki gospodarcze od tego nie urosną. Sukces w gospodarce kapitalistycznej należy się tylko ludziom biznesu i władzy z wielkimi jajami

Przed Wrocławiem największa inwestycja w dziejach – Mistrzostwa Europy w piłce nożnej „Euro 2012”, na której establishment zarobi kolejne miliardy do podziału oraz dodatkowo pomnoży zyski z inwestycji, pod przykrywką społecznego konsensusu. Pieniądze publiczne, które władza powinna przeznaczyć na cele społeczne: rozwój infrastruktury miejskiej, komunikację zbiorową, publiczne placówki (szpitale, szkoły, biblioteki, przedszkola itp.), pomoc socjalną dla coraz szerszej liczby biednych, zostaną przetransferowane w prywatny kapitał, partycypując zyski między wpływowymi grupami interesów.

Co z eksternalizacją* kosztów społecznych? O tym się nie mówi. Władza nie chce niewygodnego dialogu z „elementem”, o czym mogliśmy się przekonać w czwartek, chcąc spotkać się z prezydentem Wrocławia, Rafałem Dutkiewiczem w sprawie usprawnienia komunikacji miejskiej. Dla aktywnych politycznie obywateli, którzy nie posiadają układów w świecie władzy, pozostaje polityka represyjna państwa oraz ignorancja mediów.

Wpis: IBM a polityka społeczna Wrocławia pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Urządzenia sortujące Holleritha — prototypy dzisiejszych maszyn cyfrowych — instalowane były we wszystkich obozach koncentracyjnych, umożliwiały kontrolę transportów kolejowych, stanowiły usprawnienie administracyjnego zarządu nad operacją odszukania, przemieszczenia i wymordowania wielu milionów ludzi w całej Europie. Prezes IBM, Thomas Watson, uchodzący za najbardziej wpływową postać amerykańskiego biznesu i prawą rękę Franklina Roosevelta otrzymał z rąk Adolfa Hitlera w 1937 r. najwyższe odznaczenie, jakim „honorowano obcokrajowców zasłużonych dla Rzeszy Niemieckiej”. Maszynę sortującą Holleritha — patent korporacji IBM — można dziś oglądać w muzeum U.S. Holocaust Memorial Museum w Waszyngtonie.

Inny fakt:
Jeden z największych kryminalnych skandali II wojny światowej, który dziś nie interesuje raczej większości historyków, pochłoniętych zbrodnią katyńską czy porozumieniami nieżyjących od ponad pół wieku Stalina z Hitlerem, dotyczy funkcjonujących do dzisiaj i rządzących światowym przemysłem korporacji DuPont, Ford, General Motors, IT&T i wielu innych. W czasie wojny korporacje te wytwarzały w swych niemieckich filiach czołgi, samoloty bombowe, paliwo i gumę dla potrzeb nazistowskiej machiny wojennej. Po wojnie, zamiast procesów o wspieranie armii wroga, IT&T otrzymało od rządu USA odszkodowanie w wysokości 27 milionów dolarów (płacone przez podatników amerykańskich) za zniszczenia obiektów przemysłowych powstałe w wyniku alianckich bombardowań. GM otrzymał 33 miliony dolarów. W zrównanej z ziemią Kolonii mniej narażona na ataki bombowe fabryka Forda, produkująca pojazdy dla niemieckiej armii, służyła cywilnej ludności tego miasta za schron, gdyż amerykańskie obiekty przemysłowe wykreślano na ogół z mapy ataku. Przynajmniej 50 amerykańskich korporacji działało w Niemczech w latach 1933-45.

oraz inne równie ważne fakty:
Parlamentarzyści USA – senator republikański Mark DeWine i przedstawiciel demokratów, Carolyn Maloney, autorzy ustawy z roku 1998 nakazującej obligatoryjne ujawnianie („declassification”) oficjalnych dokumentów – dotyczących bez wyjątku wszystkich korporacji, think-tanków fundacji i agencji bezpośrednio bądź pośrednio związanych z Holocaustem, przyznali, że CIA odmawia ujawnienia takich informacji. 150 osobistości amerykańskich poparło ich apel, w którym ponownie domagają się od dyrektora CIA odtajnienia w.w. archiwów.

CIA odmawia ujawnienia archiwalnych dokumentów dotyczących genezy i przebiegu II wojny swiatowej: finansowania nazistów przez korporacje, współpracy rządu USA z nazistami i późniejszej rekrutacji zbrodniarzy nazistowskich do struktur Centralnej Agncji Wywiadowczej. Kapitałem pochodzącym z handlu z Hitlerem dysponuje m.in. szeroko znana Fundacja Henry’ego Forda – notorycznego antysemity, Fundacja Rockefellerów oraz rodzina prezydenta Busha juniora i seniora.

Założyciel Ford Motor Company i Fundacji Forda, Henry Ford – był bezpośrednim sponsorem NSDAP, partnerem handlowym hitlerowskiego koncernu IG Farben oraz autorem słynnego antysemickiego paszkwilu, opartego na teoriach spiskowych: pt. „Żyd Międzynarodowy” „The International Jew — The World’s Foremost Problem”. Fakt powojennej współpracy CIA z hitlerowcami w Stanach Zjednoczonych nadal stanowi tabu, choć wąskiej grupie historyków znany jest od dawna. Jednakże do dnia dzisiejszego badacze nie mogą uzyskać pełnego dostępu do materiałów archiwalnych zgromadzonych w Centralnej Agencji Wywiadowczej.

Z amerykańskim wywiadem współpracowało m.in. co najmniej pięciu bliskich współpracowników Adolfa Eichmanna, organizatora eksterminacji Żydów, skazanego przez izraelski sąd na karę śmierci. Niemal całkowitym tabu objęte są informacje dotyczące finansowania Hitlera – za cichą zgodą rządu USA – przez Wall Street pod egidą CFR.org (St.OIl, – ob. Exxon-Mobil + ITT + Manhattan CHase Bank + IBM Rockefellerów Ford, etc.).

Dziad prezydenta Busha, Prescott Bush, czerpał zyski z pracy niewolniczej więźniów w Auschwitz Brzezince i Auschwitz Monowitz (poprzez korporacje Thyssena, America Hamburg Line), podobnie jak korporacja Standard OIL Rockefellerów współpracująca z IG Farben, producentem Zyklonu B. Standard OIL uniknął tzw. II części procesów norymberskich, zmienił po wojnie nazwę na Exxon i dokonał fuzji z korporacją Mobil. Polityczne oręże tego giga-koncernu stanowi think-tank: CFR http://www.cfr.org (Kissinger, G.Soros, Brzeziński, Max Boot; Adam Michnik zasiada aktualnie w Adv. Board)

Sąd w Szwajcarii uznał prawo grupy Cyganów mieszkających w Niemczech, Francji i Szwecji „Gypsy International Recognition and Compensation Action” do pozwania giganta komputerowego IBM pod zarzutem dostarczania nazistom technologii wykorzystywanej do prześladowań i ludobójstwa. Cyganie żądają „zadośćuczynienia moralnego” – wszyscy zostali osieroceni podczas wojny – i wypłaty po 20 tys. USD odszkodowania.

Do tej – pierwszej w Europie – rozprawy przeciwko IBM w związku z holokaustem – doszło na jesieni 2004. Zgodnie ze wczesniejszymi zapowiedziami IBM wniósł odwołanie do Trybunału Federalnego (sądu najwyższego Szwajcarii) przeciw sądowi niższej instancji, lecz obecnie (w styczniu 2005) sprawę tę przegrał – państwowy najwyższy sąd w Lozannie odwołanie oddalił i orzekł, że IBM musi jednak odpowiedzieć na pozew Romów w sądzie w Genewie. W oświadczeniu sądu apelacyjnego znajduje się stwierdzenie o udziale korporacji IBM w holokauście. Według sądu „istnieją dowody na to, że kierownictwo filii IBM w Genewie mogło być świadome takiego udziału”. Reprezentujący Cyganów prawnik Henri-Philippe Sambuc twierdzi, że filia genewska współpracując z nazistami wykonywała polecenia kierownictwa koncernu w Nowym Jorku.

Wprowadzona przez tę firmę technika kart dziurkowanych była wykorzystywana do stworzenia list ofiar, które potem wysyłano do obozów zagłady. Hitlerowcy posługiwali się produkowanymi przez IBM tabulatorami, które od nazwiska wynalazcy nazywano maszynami Holleritha. Obrońca Cyganów powołuje się na książkę Edwina Blacka (Żyda polskiego pochodzenia ) opublikowaną w 2001 r. „IBM i holokaust”. Black i inni badacze podają, że dokumenty władz hitlerowskich, odkryte w Archiwach Narodowych USA, oraz zeznania polskich świadków łączą bezpośrednio działalność amerykańskiej centrali IBM z działaniami Trzeciej Rzeszy w okupowanej Polsce.

http://www.archive.org/details/ibm

30.03.2001
Pozew ofiar nazizmu przeciwko IBM zostanie wycofany.
Adwokaci ocalałych z Holocaustu Żydów wycofają pozew przeciwko amerykańskiemu koncernowi informatycznemu IBM. Amerykańskie ministerstwo spraw zagranicznych potwierdziło informację, podaną wczoraj przez niemiecką telewizje publiczną ARD. W złożonym 9 lutego w sądzie w Nowym Jorku pozwie amerykański koncern oskarżony został o współudział w zagładzie Żydów. Skarga związana jest z przejętą przez IBM niemiecką firmą Deutsche Hollerith. IBM oskarżana jest o kierowanie niemiecka firmą w czasie wojny. Według informacji ARD władze IBM oświadczyły, że gotowe są do udostępnienia swoich archiwów, co było jednym z głównych żądań poszkodowanych.

IBM i holocaust
Edwin Black

Na rynku pojawiła się książka Edwina Blacka, pt. „IBM i holocaust”, obnażająca powiązania amerykańskiego koncernu komputerowego z hitlerowską III Rzeszą. Publikacja książki zbiegła się w czasie z zaskarżeniem IBM, do sądu w Nowym Yorku, przez ofiary hitleryzmu. Pozew zarzuca firmie świadome dostarczanie Rzeszy technologii, która ułatwiać miała prześladowania i ludobójstwo.

Dla ówczesnego IBM, Niemcy były po Ameryce drugim rynkiem zbytu. Ścisła kontrola wszystkich aspektów życia, jaką narzucał na społeczeństwo reżim nazistowski, powodowała ciągły wzrost biurokratyzacji. Wszystko wymagało nadzoru i szczegółowych raportów. Administracja, przemysł, życie publiczne. Zautomatyzowane systemy przetwarzania danych IBM były niezwykle pomocne. O tym jak bardzo, niech świadczy odznaczenie przez Hitlera w 1937 r. prezesa koncernu Thomasa J. Watsona.

Tyle historycznych faktów. IBM twierdzi, że wkrótce potem stracił wszelki kontakt ze swoją filią, która jak inne prywatne firmy w Niemczech została upaństwowiona. Black, powołując się na niemieckie i amerykańskie archiwa, utrzymuje jednak, że Dehomag (Deutsche Hollerith Maschinen GmbH) był kontrolowany przez amerykański zarząd aż do 1941 roku. Oznaczałoby to, że IBM nie tylko dobrze wiedział o kluczowej roli jaką odgrywały jego maszyny w holocauście, ale aktywnie współpracował przy tworzeniu instrumentów koordynujących działania wojenne i likwidację żydowskiej populacji.

Urządzenia Helleritha, wykorzystujące perforowane fiszki, były używane m.in. do katalogowania więźniów obozów. Na kartach oprócz danych osobowych i numerów identyfikacyjnych, wybijano informacje o ew. żydowskim pochodzeniu, odmiennej orientacji seksualnej czy przynależności do ruchu komunistycznego. Umieszczano tam także dane o losie nieszczęśników – od ciężkich robót, do egzekucji, tortur i eksperymentów medycznych.

Wpis: IBM i holocaust pochodzi ze strony: Tomasso.pl