Dlaczego odnoszę się tyle do PiS? Ponieważ uważam, m.in. że nasz horyzont ograniczony jest za bardzo do konkurowania, czy “potyczek” z marginalnymi ugrupowaniami typu NOP, czy ONR. To są ugrupowania bez realnej siły politycznej, mogą komuś dać po mordzie w ciemnej bramie, czy krzakach, ale nie wyślą na skłoty oddziałów antyterrorystycznych. Duńskiego Ungdomshuset nie rozwaliły bojówki naziolskie, choć bardzo przecież chciały i się starały. NOP nie pozamyka wszystkich działaczy w pierdlu, nie będzie masowo inwigilował naszej poczty i telefonów. Nie ma też dużych sił mobilizacyjnych w porównaniu z PiS, czy PO, czy nawet SLD. Porównując się ciągle do nich ograniczamy nasz horyzont myślenia i samo sobie podcinamy skrzydła. Chyba naszą ambicją nie jest wystawienie o sto osób więcej niż manifestacja ONR, albo obicie o pięć więcej mord niż oni. To są niewielkie ambicje. Moją ambicją by było, żeby za 10 lat na Krakowskim Przedmieściu nie powiewały setki PiS-owskich flag, ale setki flag czarno-czerwonych nad dziesiątkami tysięcy manifestantów. Moją ambicją nie jest rozpieprzenie spotkania prawackiego marginesu społecznego, ale strajk generalny. Ważny tu jest horyzont czasowy i nie przypadkowo pisze o 10 latach. Nie ma co liczyć na zmiany z dnia na dzień, ale trzeba myśleć długofalowo i tak też projektować działania.

Warto przemyśleć pewne sprawy i warto ustawiać się w konkurencji do realnych sił politycznych.

Całość tutaj:
http://lewica-wolnosciowa.blogspot.com/

Wpis: Po sobotniej demonstracji przeciwko ONR w Opolu pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Proszę zwrócić uwagę, że większość z 21 postulatów sierpniowych miało charakter ekonomiczny. Owszem, pojawił się jeden czy dwa postulaty odnoszące się do wolności słowa, ale większość dotyczyła takich kwestii, jak podwyżki, nadążanie płac za wzrostem cen etc. To były tak naprawdę egalitarne, wręcz socjalistyczne postulaty. Dziś, patrząc z perspektywy, można powiedzieć, że zryw 1980 roku nie był zrywem wolnościowym, ale walką o wprowadzenie prawdziwego, oddolnego socjalizmu, w którym ludzie mieliby rzeczywisty wpływ na to, co się dzieje w gospodarce, wpływ na własne zakłady pracy. Osiągnięciem tamtego okresu nie była zmiana ustroju państwa, a jedynie rejestracja sprawnie działającego, niezależnego związku zawodowego, a ten z definicji walczy o cele ekonomiczne.

Myślę również, że większość przystępowała do związku z powodów konformistycznych, dlatego, że wszyscy tak robili. Nie wiązała się z tym jakaś szczególna aktywność. A już na pewno nie mieli ochoty obalać systemu czy nawet walczyć z nim.

Pamięć o tamtych czasach zachowujemy dzięki archiwalnym zdjęciom czy filmom. Na nich rzeczywiście widzimy tłumy idące w demonstracjach, razem śpiewające niepodległościowe pieśni, ale to tylko chwile uniesień. Czy z tym wiązało się zjednoczenie? Poczucie wspólnoty w tym jednym, konkretnym momencie – tak. Zjednoczenie 10 milionów ludzi, którzy mieliby stać się wspólnotą – nie. To nadinterpretacja taka sama jak ta, że Polacy są społeczeństwem katolickim. Nawet jeśli ponad 40 procent deklaruje się jako osoby wierzące i chodzące do kościoła, to jeśli zapytać je o wiarę w niepokalane poczęcie czy w istnienie diabła – czyli tak naprawdę dogmaty wiary – trudno uzbierać choćby kilka procent.

Członkowie pierwszej „Solidarności” odeszli od swoich postulatów. To, co się stało ze związkiem po roku 1989, było analizowane wielokrotnie – pisał o tym Karol Modzelewski, pisał David Ost, wskazujący, jak liderzy związku zawodowego stawiającego lewicowe postulaty doprowadzili do wprowadzenia w Polsce dzikiego kapitalizmu. [...] W 1980 roku można było naprawdę wiele rzeczy wynegocjować, jednak „Solidarność” wybierała rozwiązania konfrontacyjne. Używanie strajku jako elementu szantażu wobec władzy ograniczyło pole do rozmów i doprowadziło ostatecznie do wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. To, niestety, przejaw naszej mentalności. Współczesne badania psychologiczne wykazują, że ci z nas, którzy nie akceptują zastanego porządku społecznego, częściej przejawiają wiarę w życie jako grę o sumie zerowej: jeśli my wygrywamy, to nasz rywal musi przegrać, jeśli nam się coś nie udaje, to dlatego, że ktoś zyskuje naszym kosztem. Porozumienie, współpraca, wspólne szukanie rozwiązań obustronnie korzystnych przy takim podejściu nie jest możliwe. I jeśli w ten sposób myślimy również o życiu publicznym, to konfrontacja musi być naturalnym sposobem rozwiązywania wszelkich sporów. Tak też zapewne było przez 16 miesięcy między sierpniem 1980 a grudniem 1981 roku.

Nie zapominajmy, że Okrągły Stół był inicjatywą rządową. To nie było tak, że to „Solidarność” wyciągnęła rękę do negocjacji. To osoby wierzące w porozumienie i potrafiące rozwiązywać sytuacje konfliktowe, takie jak prof. Janusz Reykowski, odegrały zasadniczą rolę w doprowadzeniu Okrągłego Stołu do szczęśliwego finału. Wydaje mi się, że „Solidarność” miała piękny początek w 1980 roku, a potem zbyt dużą rolę zaczęły odgrywać ambicje polityczne jej liderów.

Sięgając po władzę w roku 1989, przywódcy „S” zapomnieli o tym, o co walczyli dziewięć czy osiem lat wcześniej. Szokowe wprowadzenie kapitalizmu i bierna postawa działaczy związkowych, którzy mało skutecznie bronili pracowników, także w zakładach pracy, sprawiły, że szeregi związku zaczęły topnieć. Dziś, w 20 lat po transformacji, Polska znacznie bardziej niż w 1980 r. jest krajem, w którym obserwujemy narastające rozwarstwienie społeczne. Ale ludzie przestali wierzyć w skuteczność związków zawodowych. Nie wierzą, że to właśnie one są w stanie im pomóc. Jeśli dodamy do tego fakt, iż w wielu zakładach pracy jest problem z zarejestrowaniem związku, to mamy odpowiedź na pytanie, dlaczego są one dzisiaj słabe.

Wpis: Co z tą „Solidarnością”? pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Wielka polityka, wielka gra. (fot. Tomasso)

Więcej zdjęć z pikiety tutaj.

Wpis: Wielka polityka, wielka gra pochodzi ze strony: Tomasso.pl

NieKasuj.pl podczas jednej z akcji, na jednym z przystanków na Psim Polu. (fot. Tomasso)

Wiadomości/dyskusje:
Niekasuj.pl: Chcemy darmowej komunikacji (Gazeta Wyborcza)
Darmowe tramwaje – ani utopia, ani piękna (Gazeta Wyborcza)
Tramwajem po Wrocławiu za darmo? Piękna utopia (Gazeta Wyborcza)
Jednak możliwe jest miasto przyjazne wszystkim (Gazeta Wyborcza)
Wprosili się z zaproszeniem dla prezydenta (Gazeta Wyborcza)
Kontrolerzy MPK umundurowani, ale nie wszyscy (Gazeta Wyborcza)
Niekasuj.pl, czyli dzień bez lusterka (Gazeta Wrocławska)
Wrocławianie walczą o darmową komunikację (DlaStudenta.pl)
Dzień bez biletu przez cały rok! (MMWroclaw.pl)
Bezpłatna komunikacja, czyli nie płacę, ale wymagam… (Wiadomosci24.pl)
„Nie kasuj biletu!” Pora na strajk pasażerów? (GŁOSUJ) (Pardon.pl)
Wrocław: NieKasuj.pl na zebraniu Rady Miejskiej (Centrum Informacji Anarchistycznej)
„Nie kasuj biletu!” Pora na strajk pasażerów? GŁOSUJ! (Centrum Informacji Anarchistycznej)
Wrocław: Kolejna akcja niekasuj.pl (Centrum Informacji Anarchistycznej)
Gazeta Wyborcza o akcji niekasuj (Centrum Informacji Anarchistycznej)
Wrocław: Kampania na rzecz darmowej i sprawnej komunikacji miejskiej (Lewica.pl)
Akcja niekasuj.pl (Nacjonalista.pl)
Bunt wrocławian: chcą darmowych autobusów (Dziennik.pl)
Bezpłatna komunikacja miejska we Wrocławiu? (dolnoslazacy.pl)

Foto:
Kolejna akcja NieKasuj.pl
Niekasuj.pl na zebraniu Rady Miasta Wrocław

Info:
NieKasuj.pl
Samorzadny-Wroclaw.pl
ZSP Wrocław

Wpis: NieKasuj.pl, czyli przegląd mediów pochodzi ze strony: Tomasso.pl

„Wolny Wrocław” jak na prawdziwą prawicę przystało, posiadała wybijającego się lidera- „Prawdziwego Polaka” (przy megafonie), którego można było ujrzec z okazji homofobicznych wystąpień w szeregach Narodowego Odrodzenia Polski (NOP). Katolickie współczucie braci i sióstr – pozostało niezauważone. Po godzinie siłowania się z własną pokorą – ambicja protestu rozstała się z własną rzeczywistością.

Polecam do przeczytania:
- Dlaczego sprzeciwiamy się budowie elektrowni atomowej w Polsce
- Energia atomowa (Greenpeace)

Wpis: Atomowe uderzenie na wrocławskim Rynku pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Marsz wokół wrocławskiego Rynku wraz ze skandowaniem haseł (fot. Tomasso)

Demonstracja przyciągnęła ponad 200 osób, z różnych środowisk i organizacji społecznych, które wspólnie postanowiły wyrazić swoje poparcie dla emancypacji kobiet. Domagano się równego traktowania kobiet oraz mężczyzn oraz tolerancji niezależnie od płci, rasy, wyznania i orientacji seksualnej. Zachęcano również do odrzucenia stereotypowych ról płciowych w każdym z nas, by móc je dzielić – a nie (jak większość społeczeństwa niesłusznie zauważa) zamieniać.

Manifa przemaszerowała wokół wrocławskiego Rynku. Skandowano takie hasła jak „Prawa kobiet, prawami człowieka”, „Kobiety do Sejmu, Panowie do garów”, „Chcemy zdrowia, nie zdrowasiek”, „Chłopaki też płaczą”, „Nasze ciało, nasze życie”, czy „Nasza ekipa, nasza manifa”.

Widoczne były także kolorowe transparenty, z takimi hasłami jak „Jesteśmy silne – 8 Marca”, „Przedszkola zamiast F-16”, „Stop przemocy wobec kobiet”, „Głosowaliśmy na demokrację, nie na polityczną prostytucję”, „Demokracja bez kobiet to pół demokracji”, „Lesbijki nie są dyskryminowane, dopóki nie mówią kim są”, „Gdyby mężczyźni zachodzili w ciążę, aborcja byłaby sakramentem”, „W bólu rodzić nie będę”, „Piłeś – nie bij! Bijesz? – spadaj!”, Być matką – Mój wybór! Moje prawo!”, „Edukacja seksualna w szkołach szansą na: świadome macierzyństwo, zdrowe społeczeństwo, odpowiedzialne Państwo!”, „Co 20 kobieta jest lesbijką”, „Domagamy się wdrożenia równościowych dyrektyw unijnych”, „Moja dziewczyna chce mnie poślubić”. W czasie marszu rozdawano także kolorowe baloniki.

Demonstrację próbowało zakłócić środowisko prawicowo-konserwatywno-kościelne, które w liczbie około 15 osób, wykrzykiwało takie hasła jak, „Holocaust – Aborcja”, „Feministki, lesbijki i geje – cała Polska się z was śmieje”, czy „Precz z faszyzmem i feminizmem”. Rozdawali ulotki, w którym krytykowali aborcję jako zbrodnię przeciwko ludzkości porównując ją do działań Stalina, czy Hitlera. Ulotkę „Historia legalizacji aborcji w Europie i w Polsce” można pobrać stąd. [PDF]

Kościelna narodowa prawica przeciwko aborcji, gejom i lesbijkom. (fot. Karo)

Organizatorzy Manify poinformowali zgromadzonych uczestników marszu o dyskryminacji kobiet na wielu płaszczyznach życia społecznego. Głos zabrały przede wszystkim te kobiety, które aktywnie uczestniczą w organizacjach działaniach na rzecz kobiet.

Jak na pierwszą Manifę we Wrocławiu, wypadła ona bardzo dobrze. Demonstracja – jak na mierne warunki aktywności obywatelskiej – zgromadziła sporo uczestników. Zainteresowanie mediów także nie było mniejsze, co wpłynęło pozytywnie na głos protestujących w mediach głównego nurtu.

Na demonstracji było sporo mediów. (fot. Tomasso)

Więcej informacji o tym, czego chcą, czego nie akceptują oraz co zawdzięczamy feministkom, można poczytać na stronie internetowej Feminoteka.pl

Ewa Gruszewska z Wolnego Związku Zawodowego „Sierpień 80” przypomniała, że walka kobiet odbywa się również na polu pracy zawodowej. Podkreślono także, że feminizm nie jest polem do robienia kariery, lecz polem do walki o równe prawa dla kobiet.

Oprócz demonstracji, wrocławska grupa Amnesty International zbierała popisy pod petycją w sprawie uwolnienia więźnia politycznego w Iranie. Rozdawano również feministyczną zieloną gazetkę „Wiadomości Feministyczne”, w której głos zabrali m.in. Magdalena Środa, Kazimiera Szczuka, Olga Tokarczuk, Agnieszka Graff, profesor Ludwik Tomiałojć i wielu innych Zielonych.

Starsza kobieta opowiada o swoich przeżyciach związanych z jej protestem przeciwko przymusowemu podatkowi na kościół. (fot. Tomasso)

Na Manifie obecna była również starsza kobieta, która latem 2008 roku protestowala na Dworcu Głównym przeciwko obowiązkowemu 1,04% podatkowi na kościół. 24 lipca 2008 roku została sterroryzowana psychicznie oraz fizycznie za swój protest, przez służby ochrony kolei oraz policję. Próbowana ją wywieźć z terenu Dworca Głównego za pomocą karetki pogotowia. Na początku marca pod Arkadami Wrocławskimi ponownie grożono jej pobiciem, za swój protest. Na dzisiejszej Manifie kobieta opowiadała o tych wydarzeniach, o dyskryminacji ze względu na wiek, płeć oraz poglądy. Film o tej sprawie jest do obejrzenia na serwisie AlterKino.org

Żeński kolektyw Kampania Przeciwko Homofobii Wrocław zaprasza dzisiaj wieczorem na „Kobiecą Imprezę”, która odbędzie się w klubie „Szepty” na ul. Ruska 47/48a. O muzyczną oprawę imprezy zadbać ma warszawska DJ-ane Miss Lazy Daisy. Jak podkreślają organizatorzy, wstęp na imprezę mają tylko Panie.

Więcej zdjęć z 8 MARCA – MANIFA 2009 na wrocławskim Rynku [WSA.org.pl]

Zapraszam to posłuchania również audycji radiowej zaangażowanej społecznie „Altergodzina” (mp3):
Altergodzina (po feministycznemu)
Altergodzina (o Manifie 8 marca)
Altergodzina (Monika Karbowska z Europejskiej Inicjatywy Feministycznej)
do posłuchania tutaj.

————————-
SPROSTOWANIE:
————————-
Jak pisze Marcin Starnawski:
1. Nazwisko działaczki WZZ „Sierpień 80″ to Groszewska, nie Gruszewska.

2. Nie była to pierwsza Manifa we Wrocławiu. O ile dobrze pamiętam to demonstracje z okazji 8 marca odbywają się co najmniej od roku 2003. W ubiegłym roku Manifa nie odbyła się. Warto przypomnieć, że w 2006 roku wrocławska Manifa była częścią lokalnej kampanii przeciwko prywatyzacji przedszkoli. Proces likwidacji/prywatyzacji udało się w jednym z przedszkoli powstrzymać dzięki samoorganizacji nauczycielek (broniących swych praw pracowniczych), rodziców (obawiających się podniesienia czesnego) oraz aktywistek z wrocławskich grup alterglobalistycznych i feministycznych. O tej kampanii oraz o samej Manifie 2006 informowaliśmy wówczas w radiowej Altergodzinie. Tę konkretną audycję można odsłuchać tutaj.

Wpis: Kobieca Manifa 2009 na wrocławskim Rynku pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Minuta ciszy… przy symbolicznych zniczach i trumnie. (fot. Tomasso)

Wrocławska pikieta zgromadziło około 100 osób. Oprócz symbolicznego wymiaru w postaci trumny z flagą palestyńską oraz zapalonymi zniczami w kształcie „Gaza 1330” (liczba palestyńskich ofiar), upamiętniła minutą ciszy zamordowanych w konflikcie.

Zgromadzonym przechodniom rozdawano ulotki informacyjne oraz wygłoszono publicznie kilka przemówień, w których przedstawiono problem nieobiektywnego podejścia mediów do tematu, brak odpowiedzialności sprawców militarnego ludobójstwa oraz domagano się odblokowania Strefy Gazy, która przeżywa klęskę humanitarną.

Odpalanie zniczy. W tle policyjna infiltracja. (fot. Tomasso)

Pikieta była także skrupulatnie monitorowana (infiltrowana) przez służby policyjne, co wpłynęło na negatywny oddźwięk społeczny protestu. Wielu przechodniów było zbulwersowanych faktem obecności sporej ilości policjantów, a część z nich z tego właśnie powodu nie zatrzymało się i nie zwróciło uwagi na demonstrację.

Niektórzy z przechodniów zareagowali dość negatywnie, krzycząc obraźliwe hasła („Arabowie to zbrodniarze”) w stronę społeczności arabskiej. Na domiar złego, po przejściu wokół Rynku przed demonstrujących, ktoś specjalnie zgasił znicze.

Jednak mimo tych utrudnień, pikieta odbyła się do końca, za co organizatorzy serdecznie podziękowali wszystkim obecnym.

Więcej zdjęć na portalu WSA.org.pl

Wpis: Solidarnie ze Strefą Gazy na wrocławskim Rynku pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Symboliczne zapalenie zniczy w kształcie „GAZA”. (fot. Tomasso)

Pod Pręgierzem zgromadziło się 70 osób, w tym Palestyńczycy, którzy w ramach symbolicznej pamięci za zmarłych zapalili znicze, ułożone w napis „GAZA”. Widoczny był także czerwony transparent „Gaza w naszych sercach” oraz flaga Palestyny

Na miejscu pojawiły się również media, a sama akcja solidarnościowa przebiegła bez zakłóceń ze strony służb mundurowych. Podczas trwania pikiety nie było przemówień, lecz cisza pamięci.

Ulotka rozdawana na pikiecie solidarnościowej.

W akcję zaangażowała się również wrocławska restauracja „Al-Medina”, która zorganizowała darmowy poczęstunek w ramach „Falafel zamiast bomb!”

Więcej o sytuacji w Palestynie można przeczytać na stronie internetowej Viva-Palestyna.pl

Ulotka rozdawana na pikiecie solidarnościowej.

Wszystkim, którym nie jest obojętny los Palestyńczyków, zapraszam do podpisania petycji która zostanie następnie wysłana do premiera Donalda Tuska oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Więcej moich zdjęć z wrocławskiej akcji solidarnościowej z mieszkańcami Strefy Gazy na portalu WSA.org.pl

Wpis: Wrocławska solidarność z mieszkańcami Strefy Gazy pochodzi ze strony: Tomasso.pl