No i skończyło się. Jeden z najlepszych blogów poświęcony anarchistycznym oraz lewicowym filmom fuckcopyright.blogspot.com został zamknięty. Serwis stał na serwerze Google, więc prędzej czy później można się było tego spodziewać.

„The Anticopyright Library has been taken down by blogspot. We are working to build it up again; we are checking our options right now. You will be informed about the new web adress here. I´ve started the library in 2008. It had more than 1500 posts. But we can build a new one, a better one. Hope you will all help!”

Szkoda, że autor bloga nie pomyślał wcześniej o przeniesieniu strony w bardziej bezpieczne miejsce, ani nie zrobił kopii bazy danych. Sytuacja na szczęście nie jest beznadziejna, ponieważ z tego co go informują kumaci goście, zawartość postów może odzyskać z czytnika RSS i wgrać je na nową stronę. Autor o powrocie strony do życia będzie informował na swoim profilu na FB. Szybkiego powrotu i aktualizowania bazy filmów :)

Wpis: fuckcopyright is dead pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Click here to view the embedded video.

Jeśli małpy są wykorzystywane do prostych czynności, to czemu by pracodawcy nie mieliby chcieć wykorzystać je do innych prac? 120 słów to sporo, wystarczająco, by wejść na początek w proste prace mechaniczne np. taśma w fabryce. Dla rynków finansowych i firm człowiek nadal jest drogą i zbyt roszczeniową istotą rozumną. Idealny pracownik, szympans-człowiek, o znikomych kosztach pracy, rozumiejący i wykonujący bez dyskusji wszelkie polecenia, uwielbiający wydajność, cieszący się tym, czym człowiek oświecony od dawna gardzi, do tego łatwo wymienialny na nowy „egzemplarz”. Czyżby rysowałaby nam się nowa wizja przyszłości? Przyszłości w której człowiek rywalizujący z szympansem o miejsce pracy stoi z góry na przegranej pozycji? ;) Świata w którym kluczowy problem gospodarki (świadomy swoich praw człowiek) przestaje istnieć?

A może to ja jestem wariatem i tylko w mojej głowie rodzą się tak chore myśli? ;) W każdym bądź razie, projekt ‘Nim’ z przyczyn finansowych został zamknięty, a my możemy odetchnąć z ulgą… ;P

P.S. Swoją drogą, temat dobry na film np. dla Kena Loacha. Skoro stworzono „Planetę małp”, czemu by nie kolejną część („Planeta Nim”) z perspektywy pracowniczej? ;)

Wpis: Planeta Nim… pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Click here to view the embedded video.

Wpis: 9. PLANETE+ DOC FILM FESTIVAL – Wrocław 2012 pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Fotorelacja z II Otwartego Międzynarodowego Turnieju Karate Kyokushin w Kobierzycach, 01.04.2012.

Wpis: Karate Kyokushin – Kobierzyce 2012 pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Książka jest efektem pracy badaczy różnych środowisk. Współczesne postrzeganie biedy zależy w dużym stopniu od tego, jak postrzegana i mierzona była ona do tej pory. Jednak sytuacja, w której dla wielu polskich obywateli życie w kraju stało się przedmiotem wyboru, nie pozostała bez wpływu na koncepcję tej książki. Nawet jeśli nie zrywamy z historycznym wymiarem biedy w Polsce, to poważnie nadwyrężyliśmy ten związek. Wybrani autorzy przyglądają się często nowym wymiarom biedy (np. zadłużenie) oraz popularyzują nowe koncepcje (np. ubóstwo energetyczne). Wybrane prace koncentrują się na współczesnym wymiarze biedy, co podkreśliliśmy w tytule publikacji.

PDF:
http://depot.ceon.pl/handle/123456789/131?show=full
http://www.scribd.com/doc/76364463/Oblica-biedy-we-wspo%C5%82czesnej-Polsce

Wpis: Oblicza biedy we współczesnej Polsce pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Utopia u pani Lidki

Opowieść o nietypowej krakowskiej kamienicy i jej mieszkańcach. Perspektywa rychłej eksmisji skłoniła zamieszkujących ją ulicznych artystów – uciekających od „normalności” odmieńców – do wzmożenia swojej „awangardowej” i nie zawsze akceptowanej działalności. Pełen emocji i miejskiej magii zapis dwóch miesięcy z życia legalnego „squotu”. Próba odpowiedzi na pytanie czy można żyć marzeniami i … z marzeń.

Click here to view the embedded video.

Click here to view the embedded video.

Click here to view the embedded video.

Click here to view the embedded video.

Click here to view the embedded video.

Krajobraz nizinny z kołyską

„Krajobraz nizinny z kołyską” jest portretem alkoholika, z uporem i świadomie niszczącego swoje życie. Popęd śmierci, któremu poddaje się bohater – samotny sześćdziesięcioletni mężczyzna z małej mazurskiej wioski – jest częścią siły drzemiącej w naturze – bezwzględnej i rządzącej się własnymi prawami. Film poprzez niezwykle sugestywne zdjęcia, brak komentarza, unikalny klimat i bliskość, z jaką autor towarzyszy bohaterowi, wymyka się pokusie taniego moralizatorstwa.

Click here to view the embedded video.

Click here to view the embedded video.

Wpis: Arkadiusz Biedrzycki: Utopia u pani Lidki & Krajobraz nizinny z kołyską pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Pod koniec marca 2006 roku Oleguer wydał swoją pierwszą książkę zatytułowaną Camí d’Ítaca (Powrót do Itaki). Jej pierwsza promocja i spotkanie z autorem odbyło się na jednym z barcelońskich skłotów.

źródło: http://lewica.pl/?id=11064&tytul=Machalica%2C-Martys%3A-Duma-Katalonii

Wpis: Oleguer Presas – były piłkarz Barcelony zaangażowany społecznie! pochodzi ze strony: Tomasso.pl

*** zaskakująco dużo pracodawców protestuje przeciwko podwyższaniu płacy minimalnej, czyli wielu ich pracowników otrzymuje wynagrodzenie w tej wysokości. Minimalny standard, który powinien stanowić wyjątek, okazał się obowiązującą na polskim rynku pracy regułą.
*** wielu pracodawców znalazło sposób na omijanie minimum. Zamiast umów o pracę, oferują pracownikom „śmieciowe” umowy cywilnoprawne, których nie dotyczą regulacje wysokości wynagrodzenia, a także zwolnienia chorobowego czy urlopu wypoczynkowego. Wiele osób pracuje w niepełnym wymiarze godzin – popularnym rozwiązaniem jest np. 7/8 etatu. Jeśli zostają w pracy nieco dłużej, by rozliczyć kasę czy sprzątnąć stanowisko (pracodawca często zabrania tego w godzinach pracy), to pracują de facto na pełny etat, natomiast ich płaca jest zdecydowanie niższa. Przedsiębiorcy, którzy nie są w stanie godnie wynagradzać pracowników, powinni zrezygnować z działalności.
*** relacja płacy minimalnej do średniej płacy nadal oscyluje w granicach 40 proc.
*** według raportu PricewaterhouseCoopers z 2009 r., stopa zwrotu z inwestycji w kapitał ludzki w Polsce jest znacznie wyższa niż w krajach unijnych. Z każdej wydanej na pracownika złotówki polski pracodawca uzyskuje 1,71 zł, natomiast przeciętny europejski – 1,20 zł. A zatem polscy pracodawcy pracownikom płacą mało, a uzyskują za ich pracę ponadprzeciętny zysk.
*** minimalne wynagrodzenie w Polsce powinno wzrosnąć, bo firmy wypracowują zyski. Według badań GUS wynik finansowy netto przedsiębiorstw w 2010 r. wzrósł o 13,4 proc. rok do roku. Zysk netto wykazało 78,4 proc. przedsiębiorstw. W małych i średnich firmach zmniejszył się udział kosztów wynagrodzeń w strukturze kosztów firmy.
*** Polska zajmuje trzecie miejsce pod względem rocznego przeciętnego czasu pracy w przeliczeniu na pracownika. Pracownik w 2009 r. przepracował średnio 2015 godzin. Z raportu firmy doradczej Hay Group z kolei wynika, że Polska należy do krajów o największym poziomie rozwarstwienia płac. Szefowie największych firm zarabiają prawie dziesięć razy tyle, ile pracownicy średniego szczebla. Różnice w poziomie wynagrodzeń w Polsce kształtują się na poziomie Ukrainy, Rumunii, Indii, Egiptu czy Panamy.
*** według raportu Komisji Europejskiej zatrudnienie w Polsce nie gwarantuje ochrony przed ubóstwem. Zagrożenie biedą, mimo posiadania stałego zatrudnienia, dotyczy 13 proc. dorosłych Polaków.
*** wzrost płacy minimalnej zwiększa popyt wewnętrzny, wpływa na wzrost konsumpcji i legalnego zatrudnienia, hamuje wzrost emigracji zarobkowej szczególnie wśród młodych.

źródło: Płaćcie nam godziwie.

Wpis: Płaca minimalna w Polsce pochodzi ze strony: Tomasso.pl

- Często mówiąc o klasie średniej, ma się przed oczami przedsiębiorców z małych i średnich firm. To pomyłka. Własna działalność nie oznacza średniego dochodu. W Polsce na 2,9 miliona osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą tylko jedna trzecia właścicieli firm osiąga dochody powyżej 50 000 zł rocznie. Reszta bieduje.

- Fałszerstwo w mediach i wypowiedziach ekspertów polega też na tym, że mówiąc o klasie średniej, mają namyśli tych, których dochody są wyższe niż 85 tys. zł rocznie. Zgoda, ich można do tej klasy zaliczyć. Problem w tym, że to zaledwie 1 procent podatników, czyli 250 000 osób.

- Klasa średnia to ludzie, których dochody roczne kształtują się między 50 a 85 tys. zł, czyli miesięcznie zarabiają od 4000 do 7000 zł. Problem w tym, że osiągających średnie dochody w podanym przedziale jest zaledwie 750 000 osób.

- Jak wynika z danych GUS za II kwartał 2010 r., prawie 1,2 mln osób w Polsce pracuje w więcej niż jednym miejscu. Większość pracowników w Polsce pracuje dłużej, niż przewiduje kodeks pracy. GUS podał, że aż 11 z 16 milionów pracujących Polaków spędza w pracy ponad 40 godzin tygodniowo. Wśród wszystkich krajów OECD Polska zajmuje trzecie miejsce pod względem przeciętnego rocznego czasu pracy w przeliczeniu na jednego pracownika. W 2009 r. statystyczny Polak przepracował 2015 godzin rocznie, ustępując jedynie Koreańczykom z Korei Płd. – 2074 godzin, i nieznacznie Rosjanom – 2016. Mówiąc wprost, Polacy tyrają, żeby utrzymać się na powierzchni.

Wpis: Polska klasa średnia pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Dlaczego odnoszę się tyle do PiS? Ponieważ uważam, m.in. że nasz horyzont ograniczony jest za bardzo do konkurowania, czy “potyczek” z marginalnymi ugrupowaniami typu NOP, czy ONR. To są ugrupowania bez realnej siły politycznej, mogą komuś dać po mordzie w ciemnej bramie, czy krzakach, ale nie wyślą na skłoty oddziałów antyterrorystycznych. Duńskiego Ungdomshuset nie rozwaliły bojówki naziolskie, choć bardzo przecież chciały i się starały. NOP nie pozamyka wszystkich działaczy w pierdlu, nie będzie masowo inwigilował naszej poczty i telefonów. Nie ma też dużych sił mobilizacyjnych w porównaniu z PiS, czy PO, czy nawet SLD. Porównując się ciągle do nich ograniczamy nasz horyzont myślenia i samo sobie podcinamy skrzydła. Chyba naszą ambicją nie jest wystawienie o sto osób więcej niż manifestacja ONR, albo obicie o pięć więcej mord niż oni. To są niewielkie ambicje. Moją ambicją by było, żeby za 10 lat na Krakowskim Przedmieściu nie powiewały setki PiS-owskich flag, ale setki flag czarno-czerwonych nad dziesiątkami tysięcy manifestantów. Moją ambicją nie jest rozpieprzenie spotkania prawackiego marginesu społecznego, ale strajk generalny. Ważny tu jest horyzont czasowy i nie przypadkowo pisze o 10 latach. Nie ma co liczyć na zmiany z dnia na dzień, ale trzeba myśleć długofalowo i tak też projektować działania.

Warto przemyśleć pewne sprawy i warto ustawiać się w konkurencji do realnych sił politycznych.

Całość tutaj:
http://lewica-wolnosciowa.blogspot.com/

Wpis: Po sobotniej demonstracji przeciwko ONR w Opolu pochodzi ze strony: Tomasso.pl