Arthur Kirkland (Al Pacino) jest młodym, idealistycznym adwokatem, obracającym się w brutalnej rzeczywistości, układach między prokuratorami, adwokatami i sędziami, gdzie oskarżony w oczach władzy jest mięsem, bezlitośnie przetrawianym przez system państwowej praworządności. W tym wszystkim, Arthur próbuje odnaleźć ostateczną sprawiedliwość, broniąc do końca swoich niesłusznie osadzonych klientów.

Sprawa przybiera niespodziewany obrót, kiedy Kirkland dostaje propozycję obrony sędziego Fleminga, oskarżonego o gwałt na młodej dziewczynie. Bezwzględny, bezduszny dla przestępców sędzia, sam staje się teraz ofiarą.

Kirkland musi wybierać. Albo bierze sprawę znienawidzonego przez siebie Flaminga, wchodząc przy okazji w czysto polityczny układ, albo moralnie ją odrzuca, przez co traci możliwość kontynuowania swojej kariery adwokackiej. Wybór prosty, lecz sprawa, której się podejmie przesądzi o obliczu jego samego oraz systemu (nie)sprawiedliwości.

Filmowa klasyka, z rewelacyjnym Al Pacino, obnaża idealizm liberalnej demokracji, trzyma widza cały czas w napięciu, pozwalając zagłębić się w atmosferę ludzkich nieszczęść i przypadków. Polecam wszystkim, którzy jeszcze nie zapoznali się z tą pozycją filmową, a przy okazji chcą zobaczyć dobre, solidne kino z doborową obsadą i socjologiczną puentą.

Film do ściągnięcia z polskim lektorem:
[cd 1] http://www.megaupload.com/?d=VWERTG3X
[cd 2] http://www.megaupload.com/?d=WXOBG6MR

Więcej o filmie:
http://www.filmweb.pl/f3456/…I+sprawiedliwość+dla+wszystkich,1979

Wpis: …I sprawiedliwość dla wszystkich (1979) pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Po pierwsze. Batalię przegrał z samym sobą. Słabe przygotowanie merytoryczne, brak podawania jakichkolwiek statystyk, czy źródeł. Nie wybił się przez to ponad przeciętność.

Po drugie. Medialne „kontrolowanie dyskursu”, nie dało możliwości Ilkowskiemu rozwinięcia szerszej analizy, która jest wstępem do poważnej dyskusji na temat źródeł przestępczości i przemocy (m.in. postępująca bieda, wykluczenie społeczne, problemy psychiczne, egocentryczne wartości społeczeństwa konsumpcyjnego, brak solidarności międzyludzkiej, kultura przemocy i strachu itp.).

Po trzecie. Ilkowski błądził w swoich myślach, przedstawiając jedynie szkice pewnych warunków społecznych, które stwarzałyby możliwość powszechnego posiadania broni (m.in. oddolny ruch społeczny, mobilizacja obywatelska przeciwko rządowi i wojsku).

Po czwarte. Janusz Korwin-Mikke w przeciwieństwie do Ilkowskiego, nie musiał się wysilać. Jego przekaz nie wymagał usprawiedliwienia, jest łatwy w obiorze i co ciekawe, miał wsparcie prowadzącej, która kontrolowała debatę. Okazała brak dziennikarskiego obiektywizmu (m.in. rzucenie „pouczeniem” do Ilkowskiego: „Zejdźmy na ziemię”).

Jak napisał Noam Chomsky z „Language and Politic”:

Jednym ze sposobów na kontrolowanie ludzkich myśli jest tworzenie pozorów debaty, będąc jednocześnie pewnym, że debata ta pozostaje w bardzo wąskim zakresie; mówiąc wprost, musisz być pewnym, że obie strony uczestniczące w debacie zgadzają się z pewnymi założeniami, które stanowią właśnie produkt systemu propagandy.

Janusz Korwin-Mikke nie jest trudnym przeciwnikiem w dyskusji dla kogoś, kto jest obyty w telewizyjnych debatach. Udowodniły to wcześniejsze dyskusje w tym temacie (m.in. w TVN24 z profesorem prawa i kryminalistyki), gdzie Korwin-Mikke został wręcz zmiażdżony siłą statystyk i konkretnych przypadków, a jego mityczne opowieści o Arizonie, czy też bajeczki o bezpieczeństwie pasażerów posiadających broń w samolotach, zostały zrównane z pola socjologicznej analizy.

Rozczarował mnie zmarnowany przez Ilkowskiego potencjał dyskusji. Chłop miał swoje 5 minut, w których nie powiedział nic, co rzuciłoby przeciętnego odbiorcę na kolana, czy też skłoniło do zastanowienia się nad szerszą analizą społeczną. W dobie tzw. „kryzysu ekonomicznego”, powiększających się problemów z dostępem do stabilnej pracy, godnego życia, równowagi psychicznej, dyskusja powinna odwoływać się do tego rodzaju problemów, jako źródła konfliktów społecznych, wzrostu przestępczości i zabójstw.

Janusz Korwin-Mikke, kontra Filip Ilkowski [TVP Info] do obejrzenia na YouTube.com:
[część 1] oraz [część 2]

Polecam także dwa filmy w temacie:
- La Zona (2007)
- Zabawy z bronią (2002)

Wpis: Rozmowy kontrolowane: Powszechny dostęp do broni pochodzi ze strony: Tomasso.pl

W dobie neoliberalnej globalizacji, coraz nowocześniejszych technologii, które coraz subtelniej trawią umysły zniewolonego społeczeństwa, zniszczenie centralnego systemu zarządzania naszą świadomością, staje się prawdziwym wyzwoleniem. Marsjanin Merdano wraz z alterglobalistami, oraz synem prezesa korporacji, wyłączają otaczający nas technologiczny przekaz.

Bajka, na początku wydaje się dość nudna i głupia, z czasem coraz bardziej wciąga – co więcej – zaczynamy utożsamiać się z „prawem zemsty”, które wymierza sprawiedliwość, za globalne zniewolenie oraz instrumentalne wykorzystanie jakości życia społeczeństwa, do zawładnięcia światem przez międzynarodową korporację. Obraz argentyńskiego animacji, polecam w szczególności tym, którzy nie trawią po ciężkim dniu zbyt ciężkich filmów, a chcą po prostu odprężyć się przy anarchistycznym, satyrycznym poczuciu humoru.

Animowany obraz otrzymał Nagrodę Publiczności na MFF w Sitges 2002, pokazywany był również na wielu innych festiwalach: MFF San Sebastan 2002, Festiwal Nowego Kina Latynoamerykańskiego – Hawana 2002, MFF Mar del Plata 2003, MFF Berlin 2003.

Mercano, el marciano
film animowany
Argentyna, 2002, 68 min

Wpis: Marsjanin Mercano – marsjańska rewolucja na ziemii pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Dowiadujemy się, że przemysł naftowy eksploatując bogate w ropę tereny, spowodował katastrofę humanitarną. Brak czystej wody pitnej, zanieczyszczenie żywności, powietrza, wody, gleb uprawnych, wpłynęło ostatecznie na jakość życia społeczności lokalnych.

Od początku lat 60. zyski z wydobycia ropy naftowej w tym regionie sięgnęły ok. 600 miliardów dolarów. Pomimo tego, większość mieszkańców Delty Nigru żyje w ubóstwie (m.in. poprzez utratę źródeł utrzymania, brak wsparcia rządu). Skorumpowani politycy, neoliberalna „elastyczność norm” środowiskowych oraz socjalnych, powoduje, że Shell jak i inne korporacje, mogą czuć się bezkarne. Wszelkie nakazy sądowe, przeciągane są w nieskończoność, a protesty społeczności lokalnych, w zakłamany sposób ignorowane oraz krwawo tłumione.

W filmie niestety, nie dowiedzieliśmy się nic o zamordowaniu nigeryjskiego pisarza i ekologa Kena Saro-Wiwy, finansowaniu przez korporację junty wojskowej oraz sił bezpieczeństwa, poparciu dla brutalnych represji, które rząd Nigerii stosował w latach 90. wobec członków Ruchu na rzecz Przetrwania Ludu Ogoni (MOSOP). Jednak pomimo pominięcia tych faktów, film bardzo dobrze ukazuje walkę społeczności lokalnych nie tylko u siebie, ale również na arenie międzynarodowej. Nigeria, jako czołowy producent ropy w Afryce, poprzez naciski lokalnych grup społecznych oraz organizacji praw człowieka, została dostrzeżona przez międzynarodowe media oraz światową opinię publiczną.

26 lutego (piątek), wrocławski oddział Amnesty International w ramach kampanii „Oczyść Deltę Nigru!”, planuje przeprowadzić uliczną pikietę informacyjną o sytuacji w Nigerii oraz zbieranie podpisów pod petycją do władz Shella o usunięcie zanieczyszczeń z Delty Nigru. Więcej informacji wkrótce na WSA.org.pl

KAMPANIA:
„Oczyść Deltę Nigru!”
Ken Saro Wiwa

ARTYKUŁY:
Raport Amnesty International: Ropa, ubóstwo, Delta Nigru
Shell w Nigerii
Odpowiedzialność korporacji

NEWS:
Nigeria: Ataki na Shell i Chevron
Walka irlandzkich farmerów z firmą Shell
Shell zapłaci za zbrodnie w Delcie Nigru
Irlandia: Protest przeciw Shell
Akcje przeciw Shell w Irlandii i Anglii
Dublin: Blokada głównej siedziby Shella
Bronimy Tybetu – reklamując ludobójczy koncern SHELL…..

Wpis: „Poison Fire” w ramach kampanii „Oczyść Deltę Nigru!” pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Kino Warszawa (sala NOT) | ul. Piłsudskiego 74

17 lutego (środa)
Pig Business – Świński interes
Reż. Tracy Worcester

17 marca (środa)
Wykończyć biedę?
Reż.Philippe Diaz

21 kwietnia (środa)
Bezpieczna Europa sp. zoo
tyt. oryg. Live SafelyIn Europe
Reżyseria: Emanuel Danesch

Idea Globale

Globale – magia kina vs. globalne iluzje.

Dzisiejszy model globalizacji jawi się jako czarująco prosty: świat naprawić może tylko niewidzialna ręka rynku/nieskrępowany przepływ kapitału. Pracownikom będzie więc lepiej bez praw pracowniczych, środowisko ochroni brak norm środowiskowych, McDonalds i Nike uporają się z ubóstwem. Taka logika globalizacji, według której nietknięta wymianą towarową Amazonia warta jest mniej niż warszawskie ZOO, to dzieło światowej klasy iluzjonistów – kulisy ich pracy nie mieszczą się jednak w wąskim kadrze TVobraźni. Tymczasem szalona pogoń za iluzją grozi powikłaniami: od świńskiej grypy, przez chroniczną biedę, terroryzm, aż po ekologiczną katastrofę.

Zapraszamy do kina na radykalną kurację:
0% Westernu, 100% Globale

Pokazy odbywają się w ramach międzynarodowego projektu Globale, organizującego festiwale i pokazy filmów zrywających z obrazem świata kształtowanym przez komercyjne media. Traktując film jako punkt wyjścia do dyskusji, Globale ma kształtowac debatę na temat globalnych zależności, nierówności ekonomicznych i społecznych oraz istniejących relacji władzy. Grupy Globale działają na zasadzie otwartego kolektywu dobrowolnie zaangażowanych aktywistów, dziennikarzy, filmowców i entuzjastów kina, pracujących bez formalnych hierarchii i struktur władzy. Pierwsza grupa powstała w Berlinie, obecnie festiwale i pokazy filmów organizują grupy w Peru, Urugwaju oraz w Polsce.
http://www.globale.bzzz.net/

Wpis: Międzynarodowy Festiwal Filmowy GLOBALE pochodzi ze strony: Tomasso.pl

- niska jakość produktów;
- sztywne ceny;
- źle zarządzane spółdzielnie;
- ograniczanie konkurencji;
- monopolizacja łańcuchów dostaw;
- nie sprzyja szukaniu innowacji;
- zyski niemal wyłącznie dla pośredników z bogatych krajów (10% dla producentów, 90% dla pośredników);
- niezmienna zła sytuacja biednych zaangażowanych w ten projekt;
- rozdźwięk między rzeczywistością, a propagandą pod szczytnym hasłem sprawiedliwego handlu;
- etykieta „Fair Trade” jest kolejnym zabiegiem marketingowym;

Zapraszam do całości artykułu oraz do dyskusji na portalu CIA.bzzz.net

Od siebie dodam sprawę zbyt wysokich cen produktów, które w „demokracji portfelowej”, są dostępne jedynie dla bogatszej części społeczeństwa, które w ten sposób może symbolicznie wykupić swoje sumienie od rynkowej rzeczywistości.

Wpis: Co jest nie tak z „Fair Trade”? pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Uwaga!
Film otwierasz na własne ryzyko. Nie odpowiadam za zrycie bani.

Biorąc pod uwagę, że na Państwa domenie została umieszczona bez naszej zgody piosenka nagrana przez naszych pracowników 4 lata temu na wewnętrzne spotkanie integracyjne, przeznaczona wyłącznie do użytku wewnętrznego naszej Spółki (nie stanowiąca reklamy zewnętrznej) wzywamy do natychmiastowego usunięcia materiału i podjęcia wszelkich kroków, tak aby w sieci nie widniały treści naruszające prawo do ochrony wizerunku naszych pracowników.

Rozpowszechnianie wyżej wymienionej piosenki, stanowiącej materiał wewnętrzny Spółki narusza wizerunek naszych pracowników. Zgodnie z art.81 ust 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. Tym samym naruszone zostały dobra osobiste naszych pracowników podlegające ochronie prawnej przewidzianej m.in. przez art. 23 i 24 kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym wnosimy jak na wstępie, tj do natychmiastowego usunięcia piosenki z sieci internetowej.

W razie niezastosowania się do niniejszego wezwania zastrzegamy możliwość podjęcia wszelkich możliwych kroków prawnych, nie wyłączając drogi sądowej.

Dorota Patejko
Dyrektor ds. Komunikacji

Update 2:
Jest także druga piosenka o Auchan, wykonana także zapewne przez pracowników tej sieci. Do obejrzenia na YouTube.com

Wpis: 10+1, czyli korporacyjna Oda do radości pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Erwin Wagenhofer, nakręcił dokument w 2008 roku. Od tego czasu, był wyświetlony na kanale TVP Info. Niestety, nie nagrałem go, ponieważ informacja w programie telewizyjnym była tak lakoniczna, że nie dało rady go nie przeoczyć. Co ciekawe, jakiemuś typowi udała się ta sztuka, ale wykonał ją z falstartem – zgrał tylko drugą część, czyli połowę filmu. Jest do obejrzenia na serwisie YouTube.com.

Wrocławskie kino „Atom”, także miało w planach zapuścić film, ale okazało się, że zniknął z repertuaru, zanim się na nim pojawił. Jedyny powód takiej decyzji, który przychodzi mi na myśl, to kwestia ekonomiczna: opłacalność przy zbyt małej liczbie odbiorców, lub zbyt droga licencja. Na seansie w ramach „Planete Doc Review”, ilość widzów można było policzyć na palcach jednej ręki.

Na szczęście jednak jest coś takiego jak Internet, w którym krąży kopia filmu, wraz z angielskimi napisami. Postanowiliśmy, więc z Karoliną nie czekać i ruszyliśmy z tłumaczeniem. Ku naszemu zaskoczeniu, idzie dość szybko i niedługo skończymy robotę.

Pisząc o tym, nasuwa mi się pytanie. Dlaczego ludzie, którzy znają w miarę język angielski, nie tłumaczą antykapitalistycznych produkcji, których jest w brud na zagranicznych serwisach (m.in. AntiCopyright, OneBigTorrent) i które, aż proszą się, aby mogły wypłynąć na szerszy polski horyzont? Czyżby lenistwo, brak czasu dla projektów wymagających wysiłku, mentalność konsumencka, brak sensu działania DLA INNYCH? W każdym bądź razie wielka szkoda, ponieważ oprócz wykonywania zajebistej roboty dla coraz większej gruby świadomych odbiorców, można przy okazji podnieść swój poziom języka obcego.

Inną sprawa, która mnie drażni, to to, kiedy część osób robi tłumaczenia, a następnie kisi je w swoich mieszkaniach, czy też dzieli się nimi tylko z garstką swoich znajomych. A przecież wystarczy wrzucić napisy m.in. na serwis OpenSubtitles.org, gdzie trwa to dosłownie kilka sekund, a na efekty nie będzie trzeba długo czekać.

Wracając do tematu. Drugim filmem, na który dostaliśmy zajawkę to „Russia 88” z 2009 r. Nakręcony w dość modnym ostatnio stylu „z kamery”, udaje dokument. Film trwający prawie dwie godziny, ukazuje środowisko skrajne prawicy, które ma w Rosji ciche przyzwolenie władz i społeczeństwa. Wypady nazi-partyzantki na miesto nie robią na nikim wrażenia. Na celowniku są głównie imigranci. Głównym sercem filmu jest jednak tragizm sytuacji, w którym jeden z członków grupy, dowiaduje się, iż jego siostra spotyka się z chłopakiem pochodzenia gruzińskiego.

W tym filmie, teksty są mało „ambitne”, lecz najważniejszym motywem są poczynania grupy i materia socjologiczna. Jesteśmy w 1/4 tłumaczenia i do końca lutego, powinniśmy się uwinąć.

Wpis: Zaróbmy jeszcze więcej & Russia 88 [napisy pl] pochodzi ze strony: Tomasso.pl

Do obejrzenia:
Rok 1984 | THX 1138 | Teorie spiskowe CIA i kontrola umysłów

Wpis: Bigbrother State – Państwo Policyjne pochodzi ze strony: Tomasso.pl

W każdą środę, w CRK Utopia wyświetlane są ciekawe, niezależne, mało znane produkcje. Niektóre z nich (szczególnie te o wydźwięku społeczno-politycznym) będzie można po projekcji ściągnąć z serwisu AlterKino.org, wiec ci którzy nie mieli czasu, oraz siły, będą mogli nadrobić zaległości.

W lutym, do obejrzenia m.in.:
Żyć własnym życiem (1962) | Dziura w sercu (2004) | Tablice (2000)

Strona projektu:
http://www.myspace.com/kinocrk

Wpis: Kino CRK pochodzi ze strony: Tomasso.pl